Έπεσε το μάτι μου σε ένα από τα ενημερωτικά μπλογκς (http://sarotiko.blogspot.com/2010/09/blog-post_4161.html). Κοίτα τι λένε οι άνθρωποι: Εκανε λέει το Ινστιτούτο για τα εγκλήματα του Κομμουνισμού έρευνα και βρήκε ότι οι μισοί Ρουμάνοι νοσταλγούν λέει τον κομμουνισμό. Φαντάσου αν την έρευνα δεν την έκανε τον αντικειμενικό αυτό Ινστιτούτο τι ποσοστό θα έβγαζε.
"«Οι μισοί από τους ερωτηθέντες λένε πως η ζωή στη Ρουμανία ήταν καλυτερη πριν από το Δεκέμβριο του 1989 [όταν έπεσε ο κομμουνισμός], ενώ το 23% θεωρεί ότι ήταν χειρότερη και το 14% πως ήταν παρόμοια» διευκρινίζει το ρουμανικό Ινστιτούτο Έρευνας για τα Εγκλήματα του Κομμουνισμού και Μνήμης της Εξορίας "
Και όχι μόνο αυτό αλλά φροντίζει να μας καθησυχάζει (ευτυχώς) : "Το Ινστιτούτο Έρευνας υπογραμμίζει πως η έρευνα «δεν μπορεί να αναγνωσθεί μονομερώς ως ένδειξη και μόνο μιας νοσταλγίας για το κομουνιστικό καθεστώς»." αλλά "Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι ερωτηθέντες υποστηρίζουν πως η ζωή ήταν καλύτερη υπό τον κομμουνισμό είναι η ασφάλεια της εργασίας (62%), το βιοτικό επίπεδο (26%) και η πρόσβαση στην ιδιοκτησία (19%).".
Ευτυχώς που στα άλλα κράτη του τεως υπαρκτού σοσιαλισμού οι κάτοικοι δεν έχουν τέτοιες αντιλήψεις και μπορούμε εμείς οι πεφωτισμένοι υπέρμαχοι του καπιταλισμού να κοιμόμαστε ήσυχοι:
"Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2009, το 72% των Ούγγρων πίστευε ότι το παρόν ήταν χειρότερο από την κομμουνιστική περίοδο και την ίδια γνώμη είχε το 62% των Βουλγάρων και των Ουκρανών."
Για τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών δεν θέλω σχόλια. Τα σχόλια σας στο αντικειμενικό Ινστιτούτο για τα εγκλήματα του Κομμουνισμού στη Ρουμανία και τα παρόμοια του σε Βουλγαρία, Ουγγαρία και Ουκρανία.
Εγω μόνο θα τραγουδήσω μαζί με την Μαρία Φαραντούρη τον Χάρη 1944 σε ποίηση Μανώλη Αναγνωστακη από τις σειρές τραγουδιών που έγραψε ο Μίκης όταν επί χούντας ήταν εξόριστος στη Ζάτουνα και έμειναν γνωστές με το όνομα Αρκαδίες. Από την Αρκαδία 8 αν θυμάμαι καλά (καθώς στο δίσκο είναι μαζί με την 6).
(http://www.youtube.com/watch?v=rNYVxQK5Or4),(http://www.youtube.com/watch?v=k8AwVI7daX8) (Δύο βιντεάκια , διαλέγετε και παίρνετε).
Χάρης 1944 (http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/manolhs_anagnwstakhs_poems.htm#%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%97%CE%A3_1944)
Ἤμασταν ὅλοι μαζὶ καὶ ξεδιπλώναμε ἀκούραστα τὶς ὧρες μας
Τραγουδούσαμε σιγὰ γιὰ τὶς μέρες ποὺ θὰ ῾ρχόντανε
φορτωμένες πολύχρωμα ὁράματα
Αὐτὸς τραγουδοῦσε, σωπαίναμε, ἡ φωνή του
ξυπνοῦσε μικρὲς πυρκαγιὲς
Χιλιάδες μικρὲς πυρκαγιὲς ποὺ πυρπολοῦσαν τὴ νιότη μας
Μερόνυχτα ἔπαιζε τὸ κρυφτὸ μὲ τὸ θάνατο
σὲ κάθε γωνιὰ καὶ σοκάκι
Λαχταροῦσε ξεχνώντας τὸ δικό του κορμὶ νὰ χαρίσει
στοὺς ἄλλους μίαν Ἄνοιξη.
Ἤμασταν ὅλοι μαζὶ μὰ θαρρεῖς πῶς αὐτὸς ἦταν ὅλοι.
Μιὰ μέρα μᾶς σφύριξε κάποιος στ᾿ ἀφτί: «Πέθανε ὁ Χάρης»
«Σκοτώθηκε» ἢ κάτι τέτοιο. Λέξεις ποὺ τὶς ἀκοῦμε κάθε μέρα.
Κανεὶς δὲν τὸν εἶδε. Ἦταν σούρουπο.
Θά ῾χε σφιγμένα τὰ χέρια ὅπως πάντα
Στὰ μάτια του χαράχτηκεν ἄσβηστα ἡ χαρὰ
τῆς καινούριας ζωῆς μας
Μὰ ὅλα αὐτὰ ἦταν ἁπλὰ κι ὁ καιρὸς εἶναι λίγος.
Κανεὶς δὲν προφταίνει.
...Δὲν εἴμαστε ὅλοι μαζί. Δυὸ τρεῖς ξενιτεύτηκαν
Τράβηξεν ὁ ἄλλος μακριὰ μ᾿ ἕνα φέρσιμο ἀόριστο
κι ὁ Χάρης σκοτώθηκε
Φύγανε κι ἄλλοι, μᾶς ᾖρθαν καινούριοι, γεμίσαν οἱ δρόμοι
Τὸ πλῆθος ξεχύνεται ἀβάσταχτο, ἀνεμίζουνε πάλι σημαῖες
Μαστιγώνει ὁ ἀγέρας τὰ λάβαρα.
Μὲς στὸ χάος κυματίζουν τραγούδια.
Ἂν μὲς στὶς φωνὲς ποὺ τὰ βράδια τρυποῦνε ἀνελέητα τὰ τείχη
Ξεχώρισες μία: Εἶν᾿ ἡ δική του. Ἀνάβει μικρὲς πυρκαγιὲς
Χιλιάδες μικρὲς πυρκαγιὲς ποὺ πυρπολοῦν
τὴν ἀτίθαση νιότη μας
Εἶν᾿ ἡ δική του φωνὴ ποὺ βουίζει στὸ πλῆθος
τριγύρω σὰν ἥλιος
Π᾿ ἀγκαλιάζει τὸν κόσμο σὰν ἥλιος
ποὺ σπαθίζει τὶς πίκρες σὰν ἥλιος
Ποὺ μᾶς δείχνει σὰν ἥλιος λαμπρὸς τὶς χρυσὲς πολιτεῖες
Ποὺ ξανοίγονται μπρός μας λουσμένες
στὴν Ἀλήθεια καὶ στὸ αἴθριο τὸ φῶς."
Μπορεί κάποιοι να φύγανε αλλά έρχονται άλλοι καινούργιοι. Θα ξαναγεμίσουνε οι δρόμοι, θα ξανακυματίσουνε οι σημαίες.
Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
120 χρόνια
Πριν από μέρες όταν σκεφτόμουνα το ποστ των 120 χρόνων θυμόμουνα τις κουβέντες που μου είχε πει κάποιος πριν απο 35 χρόνια:"Ο Πανιώνιος είναι σαν το λύκο. Εχει γερό σβέρκο γιατί κάνει τις δουλειές του μονάχος".
Είχα αποφασίσει τότε να αφιερώσω το "Της Γερακίνας Γιος" (http://www.youtube.com/watch?v=nX-VGkiGWus&feature=related -ολα τα λεφτά η φάτσα του Βαγγέλη Κορακάκη στην αρχή )στην πορεία της ομάδας που τόσα χρόνια κόντρα και περα από το ΠΟΚ γραφει τη δική της ιστορία.
Ομως τα όσα επακολούθησαν το ματς της Ξάνθης με ανάγκασαν να αφιερώσω το τραγούδι στους μάγκες που τελειώσαν το ματς. Δεν το μετανοιώνω. Ξαναλέω μπράβο στους μάγκες αυτούς. Μαζί τους ούτε γω ζω γονατιστός στα κελεύσματα της κάθε Σουπερλιγκ.
Τωρα όμως έχουμε τα 120 χρόνια. Ποιο άσμα ταριάζει; Νομίζω "το Παλιόσκαρο" του μεγάλου Βαγγέλη Κορακάκη , Καισαριανιώτη Πανιώνιου. Το άσμα είναι γραμμένο για την Ελλάδα αλλά δεν είναι η ιστορία του Πανιωνίου μια μικρογραφία της Ελλάδας; Μιας μικρής χώρας που παλεύει ανάμεσα στα μεγαθήρια να επιβιώσει και πότε πότε κάνει ξεπετάγματα; Που τροφοδοτεί με τα μυαλά της όλες τις μεγάλες δυνάμεις; Δεν είναι ο Πανιώνιος ένα παλιόσκαρο που οι ρουφιάνοι που απομυζούν όχι μόνο το επαγγελματικό ποδόσφαιρο αλλά γενικά τον επαγγελματικό αθλητισμό θα χαίρονταν αμα βούλιαζε; Αυτό όμως δεν συνεχίζει να ταξιδεύει, να ψάχνει λιμάνι, να κοιτά τον ήλιο; (Αυτό με τόσους ξένους είναι ενα ερωτηματικό για το ποδόσφαιρο αλλά πιστευω ότι η φάση αυτή θα ξεπερασθεί). Σίγουρα όμως τον δρόμο τον δείχνει το πόλο που κυρίως με έλληνες είναι στη δεύτερη θέση.
Το Παλιόσκαρο λοιπόν (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=37086)
(http://www.youtube.com/watch?v=oPC4TZT7oh0&feature=related)
Στίχοι, Μουσική, Εκτέλεση : Βαγγέλης Κορακάκης . Από το δίσκο "εκεί που σβήνει ο άνεμος"
Εις τον Εικοστό αιώνα
μες το μάτι του κυκλώνα
έπεσε ένα καραβάκι
που ταξίδευε γιαλό
Μες τα βράχια το φουντάρει
μα δεν πήρανε χαμπάρι
πως τα αμπάρια ήταν κάργα
φορτωμένα με χρυσό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Το έβλεπαν να ταξιδεύει
μα δεν ξέραν τι γυρεύει
σημασία δεν του δίναν
γιατί ήτανε παλιό
Απ' την Κρήτη έως τον Έβρο
το παλιόσκαρο είχε νεύρο
τρικυμίες και φουρτούνες
που το βρίσκανε σωρό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Τι παράξενο καράβι
τι κουστούμι να μας ράβει
έτσι λέγαν οι ρουφιάνοι
το έβλεπαν από καιρό
Άσ' τε το για να βουλιάξει
να καεί και να ρημάξει
το πολύ πολύ να μείνουν
τα συντρίμμια στον αφρό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Είχα αποφασίσει τότε να αφιερώσω το "Της Γερακίνας Γιος" (http://www.youtube.com/watch?v=nX-VGkiGWus&feature=related -ολα τα λεφτά η φάτσα του Βαγγέλη Κορακάκη στην αρχή )στην πορεία της ομάδας που τόσα χρόνια κόντρα και περα από το ΠΟΚ γραφει τη δική της ιστορία.
Ομως τα όσα επακολούθησαν το ματς της Ξάνθης με ανάγκασαν να αφιερώσω το τραγούδι στους μάγκες που τελειώσαν το ματς. Δεν το μετανοιώνω. Ξαναλέω μπράβο στους μάγκες αυτούς. Μαζί τους ούτε γω ζω γονατιστός στα κελεύσματα της κάθε Σουπερλιγκ.
Τωρα όμως έχουμε τα 120 χρόνια. Ποιο άσμα ταριάζει; Νομίζω "το Παλιόσκαρο" του μεγάλου Βαγγέλη Κορακάκη , Καισαριανιώτη Πανιώνιου. Το άσμα είναι γραμμένο για την Ελλάδα αλλά δεν είναι η ιστορία του Πανιωνίου μια μικρογραφία της Ελλάδας; Μιας μικρής χώρας που παλεύει ανάμεσα στα μεγαθήρια να επιβιώσει και πότε πότε κάνει ξεπετάγματα; Που τροφοδοτεί με τα μυαλά της όλες τις μεγάλες δυνάμεις; Δεν είναι ο Πανιώνιος ένα παλιόσκαρο που οι ρουφιάνοι που απομυζούν όχι μόνο το επαγγελματικό ποδόσφαιρο αλλά γενικά τον επαγγελματικό αθλητισμό θα χαίρονταν αμα βούλιαζε; Αυτό όμως δεν συνεχίζει να ταξιδεύει, να ψάχνει λιμάνι, να κοιτά τον ήλιο; (Αυτό με τόσους ξένους είναι ενα ερωτηματικό για το ποδόσφαιρο αλλά πιστευω ότι η φάση αυτή θα ξεπερασθεί). Σίγουρα όμως τον δρόμο τον δείχνει το πόλο που κυρίως με έλληνες είναι στη δεύτερη θέση.
Το Παλιόσκαρο λοιπόν (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=37086)
(http://www.youtube.com/watch?v=oPC4TZT7oh0&feature=related)
Στίχοι, Μουσική, Εκτέλεση : Βαγγέλης Κορακάκης . Από το δίσκο "εκεί που σβήνει ο άνεμος"
Εις τον Εικοστό αιώνα
μες το μάτι του κυκλώνα
έπεσε ένα καραβάκι
που ταξίδευε γιαλό
Μες τα βράχια το φουντάρει
μα δεν πήρανε χαμπάρι
πως τα αμπάρια ήταν κάργα
φορτωμένα με χρυσό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Το έβλεπαν να ταξιδεύει
μα δεν ξέραν τι γυρεύει
σημασία δεν του δίναν
γιατί ήτανε παλιό
Απ' την Κρήτη έως τον Έβρο
το παλιόσκαρο είχε νεύρο
τρικυμίες και φουρτούνες
που το βρίσκανε σωρό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Τι παράξενο καράβι
τι κουστούμι να μας ράβει
έτσι λέγαν οι ρουφιάνοι
το έβλεπαν από καιρό
Άσ' τε το για να βουλιάξει
να καεί και να ρημάξει
το πολύ πολύ να μείνουν
τα συντρίμμια στον αφρό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
Μοναξιές
Πόσο μόνοι μπορούν να αισθάνονται 22 άνθρωποι στην Ξάνθη;
Είδα το παιγνίδι χτες, διάβασα και τα σχόλια στο διαδίκτυο, τα περισσότερα γραμμένα από ανθρώπους που δεν έχουν παίξει ποτέ μπάλα, για αυτό και σε πολλά σημεία σε κάνουν να γελάς.
Εγω λοιπόν χτες είδα μια ομάδα να ξεκινά καλά αλλά να νοιώθει μόνη.
Μόνη καθώς οι φίλαθλοι της (λέμε τώρα) την έχουν βάλει στο μάτι και περιμένουν πως και πως για να βγάλουν την χολή από μέσα τους.
Μόνη γιατί η διοίκηση όχι μόνο την άφησε απροστάτευτη αλλά την στοχοποίησε κιόλας. Έβλεπα χτες τον διαιτητή (σύμφωνα με το φύλλο αγώνα). Σε μια κοκκορομαχία Βαζ Τε και κάποιου άλλου στην αρχή κάρτα δείχνει μόνο στον Βαζ Τε. Στο κλάδεμα που τρώει ο Ριέρα όχι μόνο δεν βγάζει κάρτα όχι δεν κάνει καμία παρατήρηση αλλά ούτε καν φάουλ δεν σφύριξε. Αναρωτιέμαι κατά πόσο οι δυο κάρτες του Τσότσαλιτς ήταν πιο επικίνδυνες από το κλάδεμα που έφαγε ο πιο επικίνδυνος μέχρι εκείνη τη στιγμή πάικτης του Πανιωνίου. Απλά στον Τσότσαλιτς δόθηκαν ένω στην Ξάνθη όχι. Αν ο διαιτητής είχε δείξει την κίτρινη εκεί θα είχε κρατήσει το παιγνίδι. Γιατί αν αυτά τα κλαδέματα τα αφήνει δίνει στους παίκτες την αντίληψη ότι επιτρέπει το σκληρό παιγνίδι. Στην πραγματικότητα βεβαια μόνο από τη μια ομάδα (όπως φάνηκε στη συνέχεια). Η διοίκηση θα έπρεπε να προστατεύσει την ομάδα και όχι να αφήσει το θέμα του σκαψίματος του γηπέδου έτσι. Τωρα την έχουν όλοι στην μπούκα. Κόντρα με Μαρινάκη, με Καθημερινή και Σκάι, με ΟΥΕΦΑ, με ΑΕΚ. Υπάρχει κάποιος φίλος; Μόνο ίσως ο Βαρδινογιάννης που την έκανε από τον ΠΑΟ. Η διοίκηση υπάρχει και για να πολιτεύεται μέσα στο ... του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Μόνη γιατί και ο προπονητής ξέρει ότι φταίει δεν φταίει αυτός θα πληρώσει το μάρμαρο. Ηδη κάποιοι γράφουν ότι έχει βρεθεί ο αντικαταστάτης του.
Οταν λοιπόν νοιώθεις μόνος σου και όπου και να κοιτάξεις βλέπεις εχθρους το αποτέλεσμα είναι ή να τα παρατήσεις ή να σκυλιάσεις και όποιον πάρει ο χάρος. Αυτό έγινε χτες. Ανάμεσα στις δυο αντιδράσεις είναι αυτή που προτιμώ. Δείχνει αντοχές, δείχνει ελπίδα, δείχνει υγεία.
Αφιερωμένο μέσα από την καρδιά μου στους 9 που τελείωσαν το χτεσινό παιγνίδι, στο Φανούρη και στον Μπάλαμπαν: Της Γερακίνας Γιός (Τσιτσάνης) (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=5138)
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Λαμπράκη || Στέλιος Καζαντζίδης
(http://www.youtube.com/watch?v=jufLcQ7cdrI)
Ούτε στρώμα να πλαγιάσω,
ούτε φως για να διαβάσω
το γλυκό σου γράμμα, ωχ, μανούλα μου
Καλοκαίρι κι είναι κρύο
ένα μέτρο επί δύο
είναι το κελί μου, ωχ, μανούλα μου
Μα εγώ δε ζω γονατιστός ,
είμαι της γερακίνας γιος (2)
Τι κι αν μ' ανοίγουνε πληγές
εγώ αντέχω τις φωτιές (2)
Μάνα μη λυπάσαι, μάνα μη με κλαις
Ένα ρούχο ματωμένο
στρώνω για να ξαποσταίνω
στο υγρό τσιμέντο, ωχ, μανούλα μου
Στο κελί το διπλανό μου
φέραν κάποιον αδελφό μου
πόσο θα τραβήξει, ωχ, μανούλα μου
Μα εγώ δε ζω γονατιστός.
Είδα το παιγνίδι χτες, διάβασα και τα σχόλια στο διαδίκτυο, τα περισσότερα γραμμένα από ανθρώπους που δεν έχουν παίξει ποτέ μπάλα, για αυτό και σε πολλά σημεία σε κάνουν να γελάς.
Εγω λοιπόν χτες είδα μια ομάδα να ξεκινά καλά αλλά να νοιώθει μόνη.
Μόνη καθώς οι φίλαθλοι της (λέμε τώρα) την έχουν βάλει στο μάτι και περιμένουν πως και πως για να βγάλουν την χολή από μέσα τους.
Μόνη γιατί η διοίκηση όχι μόνο την άφησε απροστάτευτη αλλά την στοχοποίησε κιόλας. Έβλεπα χτες τον διαιτητή (σύμφωνα με το φύλλο αγώνα). Σε μια κοκκορομαχία Βαζ Τε και κάποιου άλλου στην αρχή κάρτα δείχνει μόνο στον Βαζ Τε. Στο κλάδεμα που τρώει ο Ριέρα όχι μόνο δεν βγάζει κάρτα όχι δεν κάνει καμία παρατήρηση αλλά ούτε καν φάουλ δεν σφύριξε. Αναρωτιέμαι κατά πόσο οι δυο κάρτες του Τσότσαλιτς ήταν πιο επικίνδυνες από το κλάδεμα που έφαγε ο πιο επικίνδυνος μέχρι εκείνη τη στιγμή πάικτης του Πανιωνίου. Απλά στον Τσότσαλιτς δόθηκαν ένω στην Ξάνθη όχι. Αν ο διαιτητής είχε δείξει την κίτρινη εκεί θα είχε κρατήσει το παιγνίδι. Γιατί αν αυτά τα κλαδέματα τα αφήνει δίνει στους παίκτες την αντίληψη ότι επιτρέπει το σκληρό παιγνίδι. Στην πραγματικότητα βεβαια μόνο από τη μια ομάδα (όπως φάνηκε στη συνέχεια). Η διοίκηση θα έπρεπε να προστατεύσει την ομάδα και όχι να αφήσει το θέμα του σκαψίματος του γηπέδου έτσι. Τωρα την έχουν όλοι στην μπούκα. Κόντρα με Μαρινάκη, με Καθημερινή και Σκάι, με ΟΥΕΦΑ, με ΑΕΚ. Υπάρχει κάποιος φίλος; Μόνο ίσως ο Βαρδινογιάννης που την έκανε από τον ΠΑΟ. Η διοίκηση υπάρχει και για να πολιτεύεται μέσα στο ... του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Μόνη γιατί και ο προπονητής ξέρει ότι φταίει δεν φταίει αυτός θα πληρώσει το μάρμαρο. Ηδη κάποιοι γράφουν ότι έχει βρεθεί ο αντικαταστάτης του.
Οταν λοιπόν νοιώθεις μόνος σου και όπου και να κοιτάξεις βλέπεις εχθρους το αποτέλεσμα είναι ή να τα παρατήσεις ή να σκυλιάσεις και όποιον πάρει ο χάρος. Αυτό έγινε χτες. Ανάμεσα στις δυο αντιδράσεις είναι αυτή που προτιμώ. Δείχνει αντοχές, δείχνει ελπίδα, δείχνει υγεία.
Αφιερωμένο μέσα από την καρδιά μου στους 9 που τελείωσαν το χτεσινό παιγνίδι, στο Φανούρη και στον Μπάλαμπαν: Της Γερακίνας Γιός (Τσιτσάνης) (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=5138)
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Λαμπράκη || Στέλιος Καζαντζίδης
(http://www.youtube.com/watch?v=jufLcQ7cdrI)
Ούτε στρώμα να πλαγιάσω,
ούτε φως για να διαβάσω
το γλυκό σου γράμμα, ωχ, μανούλα μου
Καλοκαίρι κι είναι κρύο
ένα μέτρο επί δύο
είναι το κελί μου, ωχ, μανούλα μου
Μα εγώ δε ζω γονατιστός ,
είμαι της γερακίνας γιος (2)
Τι κι αν μ' ανοίγουνε πληγές
εγώ αντέχω τις φωτιές (2)
Μάνα μη λυπάσαι, μάνα μη με κλαις
Ένα ρούχο ματωμένο
στρώνω για να ξαποσταίνω
στο υγρό τσιμέντο, ωχ, μανούλα μου
Στο κελί το διπλανό μου
φέραν κάποιον αδελφό μου
πόσο θα τραβήξει, ωχ, μανούλα μου
Μα εγώ δε ζω γονατιστός.
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
Υπομονή
Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε το κατ' εξοχήν ζητούμενο από τον κόσμο είναι η υπομονή.
Υπομονή και η οικονομία θα φτειάξει (τώρα αν μέχρι τότε πεθάνουν μερικές εκατοντάδες από το ίδιο τους το χέρι δεν τρέχει τίποτα, οι τράπεζες να είναι καλά).
Υπομονή και η ανεργία θα μειωθεί, ε και αν δεν έχετε δουλειά έχετε ελευθερία του λόγου μην το ξεχνάτε. Μην ξεχνάτε και εκείνο τον γκουρού που για 70 χρόνια δεν έχει φάει τίποτα, εσείς γιατί θέλετε να τρώτε;
Υπομονή και η παιδεία και η υγεία θα φτειάξουν (το ότι τόσα χρόνια συνεχώς χειροτερεύουν δεν μας απασχολεί, το μέλλον είναι λαμπρόν, πως λέμε ο κήπος είναι ανθηρός; Κατί τετοιο).
Υπομονή και αν ακριβαίνει το ψωμί υπάρχει και το παντεσπάνι κατά τη γαλλική βασιλική ρήση.
Υπομονή και αν το πετρέλαιο θέρμανσης θα αποκτήσει την ίδια τιμή με το κίνησης, υπάρχει λύση, μια λύση που θα σας ζεσταίνει χωρίς να χρειάζεστε σόμπες. Το λέει και το άσμα (Π. Τούντας- Μπήκ ο χειμώνας, τραγούδι ο μεγάλος Στράτος Παγιουμτζής,ο μόνος Στράτος του ρεμπέτικου):
"Κι αν ο καθένας τουρτουρίζει απο το κρύο,
θα την περνώ στην αγκαλιά σου μεγαλείο
κι όταν το τζάκι μένει σπίτι μας σβηστό,
θα με θερμαίνει το φιλί σου το ζεστό
.....
Κι αν δεν ανάβουμε, κουκλίτσα μου, μαγκάλι,
θα ‘μαι ζεστός μεσ’ στη δική σου την αγκάλη,
το πιο θερμό καλοριφέρ είν’ τα φιλιά,
σαν θα κοιμόμαστε, κουκλίτσα μ’ αγκαλιά,"
Υπομονή, υπομονή, υπομονή.
Κάνε λιγάκι υπομονή λοιπόν του Τσιτσάνη (αλλιώς Μην απελπίζεσαι) (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=277) , απαγορευμένο το 1951 γιατί κάποιοι "ανθέλληνες" αντί για καινούργια αγάπη τραγουδούσαν καινούργια Ελλάδα. Και τι σημαινε η λέξη Χαραυγή;
"Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος ( Ντουέτο )
Άλλες ερμηνείες: Πόλυ Πάνου & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος ( Ντουέτο ) || Γιώργος Νταλάρας || Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μην απελπίζεσαι και δε θ' αργήσει
κοντά σου θα 'ρθει μια χαραυγή
καινούργια αγάπη να σου ζητήσει
κάνε λιγάκι υπομονή
Διώξε τα σύννεφα απ' την καρδιά σου
και μες το κλάμα μην ξαγρυπνάς
τι κι αν δε βρίσκεται στην αγκαλιά σου
θα 'ρθει μια μέρα μην το ξεχνάς
Γλυκοχαράματα θα σε ξυπνήσει
και ο έρωτας σας θ' αναστηθεί
καινούργια αγάπη θα ξαν' αρχίσει
κάνε λιγάκι υπομονή"
Η απάντηση θα μπορούσε να είναι από τον Μπρεχτ που τραγουδάει σε μουσική Χ. Αισλερ (στα ελληνικά τραγουδήθηκε το 1979 από την Μαρία Φαραντούρη):
"Τωρα ήρθ η ώρα, για μάχη και για ζωή,
γροθιά σου η γροθιά μου, διπλα φίλε στάσου
Η ΠΕΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ"
Υ.Γ. Το μόνο κομμάτι της ζωής μας που αξίζει να δείχνουμε κάποια υπομονή (γιατί δεν έχει πρακτικά καμία αξία) είναι το ποδόσφαιρο. Αν λοιπόν κάποιος έκανε υπομονή 5 μήνες με τον Φερέρα πως δεν μπορεί να κάνει 2 αγωνιστικές τώρα; Ελα ντε.
Υπομονή και η οικονομία θα φτειάξει (τώρα αν μέχρι τότε πεθάνουν μερικές εκατοντάδες από το ίδιο τους το χέρι δεν τρέχει τίποτα, οι τράπεζες να είναι καλά).
Υπομονή και η ανεργία θα μειωθεί, ε και αν δεν έχετε δουλειά έχετε ελευθερία του λόγου μην το ξεχνάτε. Μην ξεχνάτε και εκείνο τον γκουρού που για 70 χρόνια δεν έχει φάει τίποτα, εσείς γιατί θέλετε να τρώτε;
Υπομονή και η παιδεία και η υγεία θα φτειάξουν (το ότι τόσα χρόνια συνεχώς χειροτερεύουν δεν μας απασχολεί, το μέλλον είναι λαμπρόν, πως λέμε ο κήπος είναι ανθηρός; Κατί τετοιο).
Υπομονή και αν ακριβαίνει το ψωμί υπάρχει και το παντεσπάνι κατά τη γαλλική βασιλική ρήση.
Υπομονή και αν το πετρέλαιο θέρμανσης θα αποκτήσει την ίδια τιμή με το κίνησης, υπάρχει λύση, μια λύση που θα σας ζεσταίνει χωρίς να χρειάζεστε σόμπες. Το λέει και το άσμα (Π. Τούντας- Μπήκ ο χειμώνας, τραγούδι ο μεγάλος Στράτος Παγιουμτζής,ο μόνος Στράτος του ρεμπέτικου):
"Κι αν ο καθένας τουρτουρίζει απο το κρύο,
θα την περνώ στην αγκαλιά σου μεγαλείο
κι όταν το τζάκι μένει σπίτι μας σβηστό,
θα με θερμαίνει το φιλί σου το ζεστό
.....
Κι αν δεν ανάβουμε, κουκλίτσα μου, μαγκάλι,
θα ‘μαι ζεστός μεσ’ στη δική σου την αγκάλη,
το πιο θερμό καλοριφέρ είν’ τα φιλιά,
σαν θα κοιμόμαστε, κουκλίτσα μ’ αγκαλιά,"
Υπομονή, υπομονή, υπομονή.
Κάνε λιγάκι υπομονή λοιπόν του Τσιτσάνη (αλλιώς Μην απελπίζεσαι) (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=277) , απαγορευμένο το 1951 γιατί κάποιοι "ανθέλληνες" αντί για καινούργια αγάπη τραγουδούσαν καινούργια Ελλάδα. Και τι σημαινε η λέξη Χαραυγή;
"Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος ( Ντουέτο )
Άλλες ερμηνείες: Πόλυ Πάνου & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος ( Ντουέτο ) || Γιώργος Νταλάρας || Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μην απελπίζεσαι και δε θ' αργήσει
κοντά σου θα 'ρθει μια χαραυγή
καινούργια αγάπη να σου ζητήσει
κάνε λιγάκι υπομονή
Διώξε τα σύννεφα απ' την καρδιά σου
και μες το κλάμα μην ξαγρυπνάς
τι κι αν δε βρίσκεται στην αγκαλιά σου
θα 'ρθει μια μέρα μην το ξεχνάς
Γλυκοχαράματα θα σε ξυπνήσει
και ο έρωτας σας θ' αναστηθεί
καινούργια αγάπη θα ξαν' αρχίσει
κάνε λιγάκι υπομονή"
Η απάντηση θα μπορούσε να είναι από τον Μπρεχτ που τραγουδάει σε μουσική Χ. Αισλερ (στα ελληνικά τραγουδήθηκε το 1979 από την Μαρία Φαραντούρη):
"Τωρα ήρθ η ώρα, για μάχη και για ζωή,
γροθιά σου η γροθιά μου, διπλα φίλε στάσου
Η ΠΕΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ"
Υ.Γ. Το μόνο κομμάτι της ζωής μας που αξίζει να δείχνουμε κάποια υπομονή (γιατί δεν έχει πρακτικά καμία αξία) είναι το ποδόσφαιρο. Αν λοιπόν κάποιος έκανε υπομονή 5 μήνες με τον Φερέρα πως δεν μπορεί να κάνει 2 αγωνιστικές τώρα; Ελα ντε.
Κυριακή 29 Αυγούστου 2010
Εκδίκηση
Ο τίτλος για το σημερινό παιγνίδι μιας εφημερίδας θα μπορούσε να είναι ότι η "εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο". Ο αποδιοπομπαίος τράγος του Πανιωνίου πήρε μια ομάδα στη Β Εθνική σε δυο χρόνια την ανέβασε στην Α και στο πρωτο της παιγνίδι κέρδισε τον Πανιώνιο μέσα στη Νέα Σμύρνη. Ταυτόχρονα ο αντικαταστάτης του αφού πέταξε δεκάδες εκατομμύρια κατήντησε την ομάδα πειραματόζωο στα χέρια του κάθε Κιντή. Η αλήθεια είναι ότι ο Μπέος ξέρει από μπάλα σε αντίθεση με τα σημερινά αλλά και τα προηγούμενα στελέχη της ΠΑΕ που ελάχιστα γνώριζαν το αντικείμενο. Θυμάμαι βέβαια (και μάλλον είμαι ο μόνος που ακόμα θυμάμαι καθώς οι περισσότεροι έπνιξαν την μνήμη στο κρασί) και τις ατάκες Λεμονή για τα ληγμένα DVD αλλά και όλα τα υπόλοιπα.
Θυμάμαι επίσης τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα για την αξιοπρέπεια και το πρόσωπο της ομάδας. Σήμερα πέρα από τη δίκαιη κόντρα μας με την ΑΕΚ είμαστε σε κόντρα με τον Σκαι και την Καθημερινή, σε κόντρα με την ΕΠΟ για τους Αλβανούς, σε κόντρα με τον Ολυμπιακό (δηλώσεις Μαρινάκη). Καταγγέλουμε σκοτεινές δυνάμεις που μέχρι και να μας ρίξουν απειλούν. Τι διαφορετικό από την εποχή του Μπέου που είμασταν σε κόντρα με όλο το Σύμπαν; Σήμερα οι "φίλαθλοι" μας μας κάνουν ρεζίλι καταστρέφοντας το ίδιο μας το γήπεδο. Αλλη μια εκδίκηση του Μπέου που ήταν σε μόνιμη κόντρα μαζί τους.
Η αλήθεια επίσης είναι ότι με γελοίες δικαιολογίες τα στελέχη που έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν έργο διώχτηκαν. Θυμάμαι κάποτε που προσπαθούσαμε να πείσουμε τον Ιωαννίδη όταν έφυγε από τον Αρη να αναλάβει το μπάσκετ. Ο Ιωαννίδης που είναι ο πιο πετυχημένος προπονητής στην Ελλάδα έριχνε χαστούκια στους παίκτες του την ώρα του αγώνα. Εμείς διώξαμε τον Λίνεν γιατί τσακώθηκε λέει ο γαμπρός του με κάποιους παίκτες. Η αχαριστία σε αυτό το σύλλογο είναι πολύ συνηθισμένη. Το ποια ήταν τελικά η αξία του Λίνεν το δείχνουν τα αποτελέσματα των επόμενων. Τα αποτελέσματα αυτά είναι η κρύα εκδίκηση του Λίνεν για όσα έχει ακούσει από τα διάφορα παπαγαλάκια.
Διώξαμε τον αντιπρόεδρο γιατί μια σελίδα του έκανε επίθεση, διώξαμε τον Παράσχο γιατί ήταν προπονητής έμπειρος και δεν θα δεχόταν την κατάσταση που δέχεται ο αντικαταστάτης του. Θεοποιήσαμε τον Φερέρα γιατί οι παίκτες του λέει έτρεχαν, θεοποιούμε φέτος τον Μπακσμπο ή όπως αλλιώς τον λένε νομίζοντας ότι το ποδόσφαιρο είναι στίβος που κερδίζει όποιος τρέχει ποιο γρήγορα. Μέχρι χτες κάποιοι θεοποιούσαν τον Ομο προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι ο διάδοχος του Μπεκενμπάουερ, σήμερα είναι στον πάγκο και τον είχαμε για σουτάρισμα.
Μη έχοντας το προνόμιο να έχω φάει με τον Στάρε μπορώ να του πω ότι με το συμπάθειο αλλά έχει την απόλυτη ευθύνη για τα σημερινά χάλια. Δεν θα σταθώ στην παράλογη για μένα ενδεκάδα. Ηξερα ότι ο Βαζ Τε δεν είναι έτοιμος. Οχι αλλά ξεκίνησε. Ο Κούκετς που πήγε περσι πολύ καλά στον δεύτερο γύρο έμεινε στον πάγκο. Θα σταθώ όμως στο ρόστερ. Αν δεν τον ικανοποιούσε το ρόστερ και όλα αυτά τα καλοκαιρινά σαφάρι παικτών θα έπρεπε να παραιτηθεί. Εμεινε, τα αποδέχτηκε άρα έχει την ευθύνη. Πιστεύω ότι είναι ένας από τους λόγους που επιλέχτηκε. Στο ότι δεν θα αντιδρούσε σε τίποτα.
Σήμερα απέναντι μας είχαμε τον Μπέο, τον Γιαννόπουλο που φροντίσαμε να τον διώξουμε κακήν κακώς μόλις άλλαξαν τα κόζια, τον Μπρέσκα. Εμείς ποιους είχαμε; Αυτό που χρειάζεται ο Πανιώνιος είναι έναν παράγοντα τσακάλι (αλλά ταυτόχρονα και συμβατό με την ηθική και την ιστορία του συλλόγου) που να ξέρει από μπάλα, ώστε τα τόσα λεφτά που ξοδεύονται να πιάνουν τόπο.
Μια καλή αρχή πάντως μέχρι να βρούμε έναν τέτοιο παράγοντα τσακάλι είναι να βρούμε έναν προπονητή της προκοπής. Ξέρω έναν που προς το παρόν είναι άνεργος, δυτικοευρωπαίος με εμπειρία στην ελληνική πραγματικότητα και το όνομα του που έχει 5 γράμματα αρχίζει από Λ.
Και επειδή το μπλογκ είναι μουσικοχορευτικό θα πρέπει να υπάρχει και το κατάλληλο τραγούδι. Η ζωή μας θέλει γλέντι. Ανεξάρτητα από τα τεράστια συμφέροντα μέσα και έξω απο τις ΠΑΕ, τις αθλητικές εφημερίδες, τους συνδέσμους φιλάθλων το ποδόσφαιρο είναι γλέντι. Από τη (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=4993)
"Στίχοι: Γιάννης Παπαϊωάννου, Ψηλός, Πατσάς
Μουσική: Γιάννης Παπαϊωάννου, Ψηλός, Πατσάς
Πρώτη εκτέλεση: Οδυσσέας Μοσχονάς, Σαμιώτης
Άλλες ερμηνείες: Δημήτρης Τσαουσάκης || Ελένη Βιτάλη || Μανώλης Αγγελόπουλος
Πέντε Έλληνες στον ʼδη
ανταμώσαν ένα βράδυ
Και το γλέντι αρχινάνε
κι όλα γύρω τους τα σπάνε
Με μπουζούκια, μπαγλαμάδες
τρέλαναν τους σατανάδες
Κι από κέφι ζαλισμένοι
χόρευαν οι κολασμένοι
Στο ρωμαίικο τραγούδι
κάηκε το πελεκούδι
Κι όλοι φώναζαν αράδα
να μας ζήσει η Ελλάδα"
Θυμάμαι επίσης τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα για την αξιοπρέπεια και το πρόσωπο της ομάδας. Σήμερα πέρα από τη δίκαιη κόντρα μας με την ΑΕΚ είμαστε σε κόντρα με τον Σκαι και την Καθημερινή, σε κόντρα με την ΕΠΟ για τους Αλβανούς, σε κόντρα με τον Ολυμπιακό (δηλώσεις Μαρινάκη). Καταγγέλουμε σκοτεινές δυνάμεις που μέχρι και να μας ρίξουν απειλούν. Τι διαφορετικό από την εποχή του Μπέου που είμασταν σε κόντρα με όλο το Σύμπαν; Σήμερα οι "φίλαθλοι" μας μας κάνουν ρεζίλι καταστρέφοντας το ίδιο μας το γήπεδο. Αλλη μια εκδίκηση του Μπέου που ήταν σε μόνιμη κόντρα μαζί τους.
Η αλήθεια επίσης είναι ότι με γελοίες δικαιολογίες τα στελέχη που έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν έργο διώχτηκαν. Θυμάμαι κάποτε που προσπαθούσαμε να πείσουμε τον Ιωαννίδη όταν έφυγε από τον Αρη να αναλάβει το μπάσκετ. Ο Ιωαννίδης που είναι ο πιο πετυχημένος προπονητής στην Ελλάδα έριχνε χαστούκια στους παίκτες του την ώρα του αγώνα. Εμείς διώξαμε τον Λίνεν γιατί τσακώθηκε λέει ο γαμπρός του με κάποιους παίκτες. Η αχαριστία σε αυτό το σύλλογο είναι πολύ συνηθισμένη. Το ποια ήταν τελικά η αξία του Λίνεν το δείχνουν τα αποτελέσματα των επόμενων. Τα αποτελέσματα αυτά είναι η κρύα εκδίκηση του Λίνεν για όσα έχει ακούσει από τα διάφορα παπαγαλάκια.
Διώξαμε τον αντιπρόεδρο γιατί μια σελίδα του έκανε επίθεση, διώξαμε τον Παράσχο γιατί ήταν προπονητής έμπειρος και δεν θα δεχόταν την κατάσταση που δέχεται ο αντικαταστάτης του. Θεοποιήσαμε τον Φερέρα γιατί οι παίκτες του λέει έτρεχαν, θεοποιούμε φέτος τον Μπακσμπο ή όπως αλλιώς τον λένε νομίζοντας ότι το ποδόσφαιρο είναι στίβος που κερδίζει όποιος τρέχει ποιο γρήγορα. Μέχρι χτες κάποιοι θεοποιούσαν τον Ομο προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι ο διάδοχος του Μπεκενμπάουερ, σήμερα είναι στον πάγκο και τον είχαμε για σουτάρισμα.
Μη έχοντας το προνόμιο να έχω φάει με τον Στάρε μπορώ να του πω ότι με το συμπάθειο αλλά έχει την απόλυτη ευθύνη για τα σημερινά χάλια. Δεν θα σταθώ στην παράλογη για μένα ενδεκάδα. Ηξερα ότι ο Βαζ Τε δεν είναι έτοιμος. Οχι αλλά ξεκίνησε. Ο Κούκετς που πήγε περσι πολύ καλά στον δεύτερο γύρο έμεινε στον πάγκο. Θα σταθώ όμως στο ρόστερ. Αν δεν τον ικανοποιούσε το ρόστερ και όλα αυτά τα καλοκαιρινά σαφάρι παικτών θα έπρεπε να παραιτηθεί. Εμεινε, τα αποδέχτηκε άρα έχει την ευθύνη. Πιστεύω ότι είναι ένας από τους λόγους που επιλέχτηκε. Στο ότι δεν θα αντιδρούσε σε τίποτα.
Σήμερα απέναντι μας είχαμε τον Μπέο, τον Γιαννόπουλο που φροντίσαμε να τον διώξουμε κακήν κακώς μόλις άλλαξαν τα κόζια, τον Μπρέσκα. Εμείς ποιους είχαμε; Αυτό που χρειάζεται ο Πανιώνιος είναι έναν παράγοντα τσακάλι (αλλά ταυτόχρονα και συμβατό με την ηθική και την ιστορία του συλλόγου) που να ξέρει από μπάλα, ώστε τα τόσα λεφτά που ξοδεύονται να πιάνουν τόπο.
Μια καλή αρχή πάντως μέχρι να βρούμε έναν τέτοιο παράγοντα τσακάλι είναι να βρούμε έναν προπονητή της προκοπής. Ξέρω έναν που προς το παρόν είναι άνεργος, δυτικοευρωπαίος με εμπειρία στην ελληνική πραγματικότητα και το όνομα του που έχει 5 γράμματα αρχίζει από Λ.
Και επειδή το μπλογκ είναι μουσικοχορευτικό θα πρέπει να υπάρχει και το κατάλληλο τραγούδι. Η ζωή μας θέλει γλέντι. Ανεξάρτητα από τα τεράστια συμφέροντα μέσα και έξω απο τις ΠΑΕ, τις αθλητικές εφημερίδες, τους συνδέσμους φιλάθλων το ποδόσφαιρο είναι γλέντι. Από τη (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=4993)
"Στίχοι: Γιάννης Παπαϊωάννου, Ψηλός, Πατσάς
Μουσική: Γιάννης Παπαϊωάννου, Ψηλός, Πατσάς
Πρώτη εκτέλεση: Οδυσσέας Μοσχονάς, Σαμιώτης
Άλλες ερμηνείες: Δημήτρης Τσαουσάκης || Ελένη Βιτάλη || Μανώλης Αγγελόπουλος
Πέντε Έλληνες στον ʼδη
ανταμώσαν ένα βράδυ
Και το γλέντι αρχινάνε
κι όλα γύρω τους τα σπάνε
Με μπουζούκια, μπαγλαμάδες
τρέλαναν τους σατανάδες
Κι από κέφι ζαλισμένοι
χόρευαν οι κολασμένοι
Στο ρωμαίικο τραγούδι
κάηκε το πελεκούδι
Κι όλοι φώναζαν αράδα
να μας ζήσει η Ελλάδα"
Παρασκευή 9 Ιουλίου 2010
H Αλήθεια
Ζούμε σε μέρες όπου ο καθένας έχει την αλήθεια του. Αλλη αλήθεια ο Λοβέρδος με τον υπουργικό μισθό και την θέση του καθηγητή Πανεπιστημίου , άλλη αλήθεια οι εργαζόμενοι του Κατσέλης στη Θεσσαλονίκη που κλείνει. Άλλη αλήθεια ο Βγενόπουλος της Μαρφίν, άλλη αλήθεια οι χιλιάδες μεροκαματιάρηδες που πήραν στεγαστικά ή άλλα δάνεια από τις τράπεζες. Αλλη αλήθεια ο Κιντής με τα μαύρα διαμάντια από τη Νιγηρία, άλλη αλήθεια οι ποδοσφαιριστές-πρόσφυγες όπως τους είδαμε στην εκπομπή "εμπόλεμη ζώνη".
Αλλη η αλήθεια του Ακη, άλλη του Βασίλη, άλλη η δικιά μου.
Ολη αυτή την κατάσταση την περιγράφει πολύ καλά ο μεγάλος Βαγγέλης Κορακάκης στο τραγούδι του "Η αλήθεια και το Ψέμα". Από τη σελίδα https://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=22143
Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώτα Νέγκα
Δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή, είναι ένα ψέμα
δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή
Ο καθένας ξεκινάει για να βγει σε κάποιο τέρμα
που ορίζει το μυαλό του κι η ψυχή
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό
Σαν δυο μαχαίρια μοιάζει η αλήθεια στη ζωή και με τρομάζει
σαν δυο μαχαίρια μοιάζει η αλήθεια στη ζωή
Το ένα κόβει και μοιράζει το ψωμί και το άλλο σφάζει
το ένα δίνει συμφορά το άλλο πνοή
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό
Ομως υπάρχει και η απάντηση. 1975 και ο Λουκιανός Κελαηδόνης γράφει τα 'Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας" σε στίχους Νεγρεπόντη . Μέσα σε αυτό τον δίσκο υπάρχουν διαμάντια. Ενα από αυτά είναι και οι "εννοιες".(http://commusic.wordpress.com/)
Οι έννοιες
“Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία
Ξεχώρισε μια και καλή
τι είναι το δίκιο
τι ειναι η τιμή
και μην ακούς όσους μετράνε
στα μέτρα τους και σ’ αδικάνε
Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι δίκαιος είναι ανοησία
Ξεχώρισε απ’ την αρχή
πια είναι η θέση σου η σωστή
μόνο της τάξης σου το δίκιο
είναι τίμιο κι αντρίκιο
Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία”
Από όλες τις αλήθειες αυτή είναι η μόνη που μετράει.
Αλλη η αλήθεια του Ακη, άλλη του Βασίλη, άλλη η δικιά μου.
Ολη αυτή την κατάσταση την περιγράφει πολύ καλά ο μεγάλος Βαγγέλης Κορακάκης στο τραγούδι του "Η αλήθεια και το Ψέμα". Από τη σελίδα https://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=22143
Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώτα Νέγκα
Δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή, είναι ένα ψέμα
δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή
Ο καθένας ξεκινάει για να βγει σε κάποιο τέρμα
που ορίζει το μυαλό του κι η ψυχή
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό
Σαν δυο μαχαίρια μοιάζει η αλήθεια στη ζωή και με τρομάζει
σαν δυο μαχαίρια μοιάζει η αλήθεια στη ζωή
Το ένα κόβει και μοιράζει το ψωμί και το άλλο σφάζει
το ένα δίνει συμφορά το άλλο πνοή
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό
Ομως υπάρχει και η απάντηση. 1975 και ο Λουκιανός Κελαηδόνης γράφει τα 'Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας" σε στίχους Νεγρεπόντη . Μέσα σε αυτό τον δίσκο υπάρχουν διαμάντια. Ενα από αυτά είναι και οι "εννοιες".(http://commusic.wordpress.com/)
Οι έννοιες
“Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία
Ξεχώρισε μια και καλή
τι είναι το δίκιο
τι ειναι η τιμή
και μην ακούς όσους μετράνε
στα μέτρα τους και σ’ αδικάνε
Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι δίκαιος είναι ανοησία
Ξεχώρισε απ’ την αρχή
πια είναι η θέση σου η σωστή
μόνο της τάξης σου το δίκιο
είναι τίμιο κι αντρίκιο
Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία”
Από όλες τις αλήθειες αυτή είναι η μόνη που μετράει.
Σάββατο 26 Ιουνίου 2010
Πόρτα
Ένα παλιό σύνθημα που δονούσε τις πορείες στα νειάτα μου ήταν:"Εξω οι Αμερικάνοι, και ο τελευταίος να κλεισει την πόρτα πίσω του".
Σήμερα στον Πανιώνιο αμφιβάλλω αν θα υπάρχει κανείς για να κλεισει την πόρτα. Πολύ φοβάμαι ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν 4 χρόνια κλείνει και κλείνει με πολύ άσχημο τρόπο.
Από το http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=1056 το καταπληκτικό "Δυο πόρτες έχει η ζωή" σε στίχους της μεγάλης Ευγενίας Παπαγιαννοπούλου.
Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης
Άλλες ερμηνείες: Σωτηρία Μπέλλου
Το τελευταίο βράδυ μου
απόψε το περνάω
κι όσοι με πίκραναν πολύ
τώρα που φεύγω απ' τη ζωή
όλους τους συγχωρνάω
Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή
Εκεί που πάω δεν περνά
το δάκρυ και ο πόνος
τα βάσανα και οι καημοί
εδώ θα μείνουν στη ζωή
κι εγώ θα φύγω μόνος
Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή
Δυο πόρτες έχει η ζωή
άνοιξα μια και μπήκα
σεργιάνισα ένα πρωινό
κι ώσπου να 'ρθει το δειλινό
από την άλλη βγήκα
Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή
Σήμερα στον Πανιώνιο αμφιβάλλω αν θα υπάρχει κανείς για να κλεισει την πόρτα. Πολύ φοβάμαι ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν 4 χρόνια κλείνει και κλείνει με πολύ άσχημο τρόπο.
Από το http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=1056 το καταπληκτικό "Δυο πόρτες έχει η ζωή" σε στίχους της μεγάλης Ευγενίας Παπαγιαννοπούλου.
Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης
Άλλες ερμηνείες: Σωτηρία Μπέλλου
Το τελευταίο βράδυ μου
απόψε το περνάω
κι όσοι με πίκραναν πολύ
τώρα που φεύγω απ' τη ζωή
όλους τους συγχωρνάω
Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή
Εκεί που πάω δεν περνά
το δάκρυ και ο πόνος
τα βάσανα και οι καημοί
εδώ θα μείνουν στη ζωή
κι εγώ θα φύγω μόνος
Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή
Δυο πόρτες έχει η ζωή
άνοιξα μια και μπήκα
σεργιάνισα ένα πρωινό
κι ώσπου να 'ρθει το δειλινό
από την άλλη βγήκα
Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή
Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010
Απογοήτευση
Χτες το βράδυ παρακολούθησα την παρουσίαση από την θεατρική ομάδα του ΠΑΜΕ στο θέατρο βράχων Βύρωνα του έργου του Ιάκωβου Καμπανέλη "Εχθρός Λαός". Η παράσταση ήταν πολύ καλή και οι ρόλοι είχαν διανεμηθεί με μεγάλη επιτυχία. Αυτός που έπαιζε τον Κοκό αλλά και αυτός που έπαιζε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο ήταν εξαιρετικά πετυχημένοι. Δύο σημεία δεν μου άρεσαν. Το πρώτο που άλλαξαν το τραγούδι της φυλακής και αντί να πουν το "Μην παντρευτείς τη μοναξιά μην πάρεις το σκοτάδι" είπαν ένα του Θάνου Μικρούτσικου και το γεγονός πως στο τέλος ο εχθρός λαός ταυτίστηκε με το ΠΑΜΕ (αναμενόμενο βέβαια λόγω του θιάσου).
Ο εχθρός λαός είμαστε όλοι εμείς που θέλουμε μια συνταξούλα στα γεράματα για να μην πεινάσουμε, είμαστε όλοι εμείς που θέλουμε να κυβερνάνε αυτοί που θα έχουμε διαλέξει και κανένας πια να μην μας κοροιδέυει. Μέσα σε αυτούς είναι φυσικά τα παιδιά του ΠΑΜΕ αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Πάντως συγχαρητήρια για την προσπάθεια, ήταν μια όαση μέσα στην παπαριά που κυκλοφορεί. Γλυτωσαμε για μια μέρα από τα ρεάλιτυ και τις άλλες τρίχες με τις οποίες μας βομβαρδίζουν. Το έργο θα παιχτεί και στη Νίκαια και σε άλλοα ένα σημείο, νομίζω τον Ιούλιο. Αξίζει να το δεί κανείς.
Η απογοήτευση είναι μεγάλη γιατί αυτό είναι ένα έργο που περιγράφει τα πολιτικά προβλήματα και την έλλειψη δημοκρατίας που αντιμετώπιζε η Ελλάδα στην δεκαετία του 1960. Δυστυχώς τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουμε και σήμερα. Σήμερα δεν μας κυβερνά πια ο απεσταλμένος των ΗΠΑ αλλά η τρόικα του ΔΝΤ και οι τραπεζίτες. Σήμερα δεν έχουμε τραμπούκους με μολότωφ αλλά κουκουλοφόρους με μολότωφ, σήμερα δεν έχουμε τον Σωτήρη Πέτρουλα αλλά τους νεκρούς της Μαρφίν, σήμερα δεν έχουμε πολιτικό πραξικόπημα έχουμε ασφαλιστικό ξεθεμελίωμα. Σήμερα δεν βγαίνουμε από μια περίοδο μετανάστευσης αλλά κάποιοι υποβάλλουν στους νέους ότι ίσως είναι καλύτερο να φύγουν από τη χώρα. Σήμερα δεν τα πιάνουν οι βουλευτές και οι υπουργοί από το παλάτι για να ρίξουν την εκλεγμένη κυβέρνηση, τα πιάνουν από τις εταιρίες και τα μοναστήρια για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα τους.
Μια από τα ίδια λοιπόν. Απλά άλλαξαν τα πρόσωπα. 50 χρόνια και δεν πήγαμε τελικά ούτε ένα βήμα μπροστά.
Ο αδερφός τον αδερφό (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=24741)
Μουσική Μίκης Θεοδωράκης:
"Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Τζένη Καρέζη ( Ντουέτο )
...απ' το '44 κι από το γλυκοχάραμα
ο αδελφός τον αδελφό
με σύμβουλο ένα βρετανό
ποτίζουν αίμα το στενό
με σύμβουλο ένα βρετανό...
...'46 εγύρισε στον σβέρκο μας θρονιάστηκε
κι ο αδερφός τον αδερφό
με σύμβουλο παλατιανό
κανόνια σέρνουν στο βουνό
με σύμβουλο παλατιανό...
...'47 κι ανάθεμα όλα δικά τους τ' θελαν
κι αδερφός τον αδερφό
με σύμβουλο αμερικανό
χορταίνει νιάτα το βουνό
με σύμβουλο αμερικανό...
...προδότες και δοσήλογοι όλοι καλοδεχούμενοι
πατριώτες και αγωνιστές
στον τοίχο και στις φυλακές
Νταχάου σε ελληνικό νησί
κι ένας σοφός υμνολογεί...
" Η Μακρόνησος είναι ο Παρθενών της συγχρόνου Ελλάδος"
...κι απ' τα '54 το μέλλον μας ανθόσπαρτο
το σύστημα έχει οργανωθεί
και ο λαός φακελωθεί
οι σύντροφοι εκτελεστεί
οι πλάκες έχουν πλυθεί...
...μα ένας σοφός ανησυχεί...
"Δεν έχω ανάγκη από ήρωες, θέλω Χίτες σκυλιά λυσσασμένα που να γαυγίζουν"
...Στεριώνουνε της τάξη τους μένουν συναμετάξυ τους
πέρνουν το φόρο απ΄το φτωχό
τον κάνουν δάνειο κρατικό
κεφάλαιο εφοπλιστικό
κεφάλαιο βιομηχανικό...
...ο πλούσιος πλουσιότερος κι ο φτωχός φτωχότερος
η αγροτιά και η εργατιά
τον δρόμο πέρνουν του βοριά
για προκοπή στην ξενητιά
και ένας σοφός δοξολογά...
" Η Μετανάστευσης είναι ευλογία δια τον τόπον"
...Σαν Έλληνες περήφανοι σαν Ευρωπαίοι ελεύθεροι
σαν κράτος συνεταιρικό
στο ΝΑΤΟ μέλος εκλεκτό
απ ' τον προυπολογισμό
το πιο μεγάλο μερτικό...
...Το πιο μεγάλο μέρτικο το δίνουμε για το στρατό
κι είμαστε κράτος δυνατό
σε εχθρούς και φίλους σεβαστό
κι ακούμε εκείνο το σοφό
να λεει σε ενα αμερικανό (γερμανό)...
" Κύριε Πρόεδρε της αμερικανικής (γερμανικής) βιομηχανίας ραπτομηχανών Singer (Ζήμενς) ηδου ο στρατός σας"
...το σύστημα έχει οργανωθεί
και ο λαός φακελωθεί
οι σύντροφοι εκτελεστεί
οι πλάκες έχουν πλυθεί..."
Σε παρένθεση τα λόγια που ακούστηκαν χτες.
Ο εχθρός λαός είμαστε όλοι εμείς που θέλουμε μια συνταξούλα στα γεράματα για να μην πεινάσουμε, είμαστε όλοι εμείς που θέλουμε να κυβερνάνε αυτοί που θα έχουμε διαλέξει και κανένας πια να μην μας κοροιδέυει. Μέσα σε αυτούς είναι φυσικά τα παιδιά του ΠΑΜΕ αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Πάντως συγχαρητήρια για την προσπάθεια, ήταν μια όαση μέσα στην παπαριά που κυκλοφορεί. Γλυτωσαμε για μια μέρα από τα ρεάλιτυ και τις άλλες τρίχες με τις οποίες μας βομβαρδίζουν. Το έργο θα παιχτεί και στη Νίκαια και σε άλλοα ένα σημείο, νομίζω τον Ιούλιο. Αξίζει να το δεί κανείς.
Η απογοήτευση είναι μεγάλη γιατί αυτό είναι ένα έργο που περιγράφει τα πολιτικά προβλήματα και την έλλειψη δημοκρατίας που αντιμετώπιζε η Ελλάδα στην δεκαετία του 1960. Δυστυχώς τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουμε και σήμερα. Σήμερα δεν μας κυβερνά πια ο απεσταλμένος των ΗΠΑ αλλά η τρόικα του ΔΝΤ και οι τραπεζίτες. Σήμερα δεν έχουμε τραμπούκους με μολότωφ αλλά κουκουλοφόρους με μολότωφ, σήμερα δεν έχουμε τον Σωτήρη Πέτρουλα αλλά τους νεκρούς της Μαρφίν, σήμερα δεν έχουμε πολιτικό πραξικόπημα έχουμε ασφαλιστικό ξεθεμελίωμα. Σήμερα δεν βγαίνουμε από μια περίοδο μετανάστευσης αλλά κάποιοι υποβάλλουν στους νέους ότι ίσως είναι καλύτερο να φύγουν από τη χώρα. Σήμερα δεν τα πιάνουν οι βουλευτές και οι υπουργοί από το παλάτι για να ρίξουν την εκλεγμένη κυβέρνηση, τα πιάνουν από τις εταιρίες και τα μοναστήρια για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα τους.
Μια από τα ίδια λοιπόν. Απλά άλλαξαν τα πρόσωπα. 50 χρόνια και δεν πήγαμε τελικά ούτε ένα βήμα μπροστά.
Ο αδερφός τον αδερφό (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=24741)
Μουσική Μίκης Θεοδωράκης:
"Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Τζένη Καρέζη ( Ντουέτο )
...απ' το '44 κι από το γλυκοχάραμα
ο αδελφός τον αδελφό
με σύμβουλο ένα βρετανό
ποτίζουν αίμα το στενό
με σύμβουλο ένα βρετανό...
...'46 εγύρισε στον σβέρκο μας θρονιάστηκε
κι ο αδερφός τον αδερφό
με σύμβουλο παλατιανό
κανόνια σέρνουν στο βουνό
με σύμβουλο παλατιανό...
...'47 κι ανάθεμα όλα δικά τους τ' θελαν
κι αδερφός τον αδερφό
με σύμβουλο αμερικανό
χορταίνει νιάτα το βουνό
με σύμβουλο αμερικανό...
...προδότες και δοσήλογοι όλοι καλοδεχούμενοι
πατριώτες και αγωνιστές
στον τοίχο και στις φυλακές
Νταχάου σε ελληνικό νησί
κι ένας σοφός υμνολογεί...
" Η Μακρόνησος είναι ο Παρθενών της συγχρόνου Ελλάδος"
...κι απ' τα '54 το μέλλον μας ανθόσπαρτο
το σύστημα έχει οργανωθεί
και ο λαός φακελωθεί
οι σύντροφοι εκτελεστεί
οι πλάκες έχουν πλυθεί...
...μα ένας σοφός ανησυχεί...
"Δεν έχω ανάγκη από ήρωες, θέλω Χίτες σκυλιά λυσσασμένα που να γαυγίζουν"
...Στεριώνουνε της τάξη τους μένουν συναμετάξυ τους
πέρνουν το φόρο απ΄το φτωχό
τον κάνουν δάνειο κρατικό
κεφάλαιο εφοπλιστικό
κεφάλαιο βιομηχανικό...
...ο πλούσιος πλουσιότερος κι ο φτωχός φτωχότερος
η αγροτιά και η εργατιά
τον δρόμο πέρνουν του βοριά
για προκοπή στην ξενητιά
και ένας σοφός δοξολογά...
" Η Μετανάστευσης είναι ευλογία δια τον τόπον"
...Σαν Έλληνες περήφανοι σαν Ευρωπαίοι ελεύθεροι
σαν κράτος συνεταιρικό
στο ΝΑΤΟ μέλος εκλεκτό
απ ' τον προυπολογισμό
το πιο μεγάλο μερτικό...
...Το πιο μεγάλο μέρτικο το δίνουμε για το στρατό
κι είμαστε κράτος δυνατό
σε εχθρούς και φίλους σεβαστό
κι ακούμε εκείνο το σοφό
να λεει σε ενα αμερικανό (γερμανό)...
" Κύριε Πρόεδρε της αμερικανικής (γερμανικής) βιομηχανίας ραπτομηχανών Singer (Ζήμενς) ηδου ο στρατός σας"
...το σύστημα έχει οργανωθεί
και ο λαός φακελωθεί
οι σύντροφοι εκτελεστεί
οι πλάκες έχουν πλυθεί..."
Σε παρένθεση τα λόγια που ακούστηκαν χτες.
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Ο Εχθρός Λαός
Πάμε λοιπόν πίσω στο 1975. Η χωρα έχει βγεί από τη χούντα και ο Κώστας Καζάκος, η Τζένη Καρέζη και ο Ιάκωβος Καμπανέλλης σκέφτονται τι θεατρικό έργο θα ανεβάσουν το καλοκαίρι που να είναι άξιος συνεχιστής της παράστασης-θρύλου του Μεγάλου μας Τσίρκου. Αποφασίζουν να ανεβάσουν τον "Εχθρό Λαό" ένα έργο που πάλι στη σκηνή-σταυρό που τόσο ανέδειξε το Τσίρκο παρουσιάζει την κατάσταση στην προδικτατορική Ελλάδα.
Τα διάφορα επεισόδια στο έργο τα συνδέει ο χορός των τραμπούκων οι οποίοι περιγράφουν τις προβοκάτσιες της εποχής. Στο πρώτο χορικό οι τραμπούκοι τραγουδούν:
"Αλλες πάλι βολές-αλλ'αυτό μεταξύ μας-
μας το λέει ο αρχηγός - διαταγή δηλαδή-
να σε δείρουν αφήστε,
θέλω τρεις τραυματίες,
για να γράψει ο εθνικόφορνας τύπος,
ΟΤΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΟΠΡΙΤΕΣ
ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΑΝ ΑΘΩΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ"
Ο Εχθρός Λαός (το τραγούδι με τον ίδιο τίτλο) λοιπόν από τη φωνή του Βασίλη Παπακωσταντίνου σε μουσική Μίκη.
(http://www.youtube.com/watch?v=7oNDdC37kqU&feature=youtube_gdata)
"
Ήταν πατριώτη ένας λαός
ένας μεγάλος τοπικός εχθρός.
Θέλανε νά 'χουν όλοι το σπιτάκι τους
καθημερινά το μεροκαματάκι τους
νά 'χουν ακόμα κι άμα θα κακογεράσουν
μια συνταξούλα για να μην πεινάσουν.
Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήταν τούτος ο παλιολαός...
Θέλανε να μην περπατούν στα τέσσερα
να σκέφτονται και να μιλούν ελεύθερα
να κυβερνάει αυτός που θά 'χουνε διαλέξει
κανένας πια να μην τους κοροϊδέψει.
Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός...
Θέλαν το νόμο φίλο κι όχι φύλακα
να μη φοβούνται πια τον χωροφύλακα
την περηφάνια τους κανείς να μην πληγώνει
ούτε την πόρτα τους να ξεκλειδώνει.
Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός...
Όνειρα χίλια μέσα στο κεφάλι τους
τ' αποθηκεύανε στο προσκεφάλι τους.
Χρόνια καλύτερα ελπίζανε να 'ρθούνε
το σήμερα οι ληστές δεν εχτιμούνε.
Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήταν τούτος ο παλιολαός..."
Τα διάφορα επεισόδια στο έργο τα συνδέει ο χορός των τραμπούκων οι οποίοι περιγράφουν τις προβοκάτσιες της εποχής. Στο πρώτο χορικό οι τραμπούκοι τραγουδούν:
"Αλλες πάλι βολές-αλλ'αυτό μεταξύ μας-
μας το λέει ο αρχηγός - διαταγή δηλαδή-
να σε δείρουν αφήστε,
θέλω τρεις τραυματίες,
για να γράψει ο εθνικόφορνας τύπος,
ΟΤΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΟΠΡΙΤΕΣ
ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΑΝ ΑΘΩΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ"
Ο Εχθρός Λαός (το τραγούδι με τον ίδιο τίτλο) λοιπόν από τη φωνή του Βασίλη Παπακωσταντίνου σε μουσική Μίκη.
(http://www.youtube.com/watch?v=7oNDdC37kqU&feature=youtube_gdata)
"
Ήταν πατριώτη ένας λαός
ένας μεγάλος τοπικός εχθρός.
Θέλανε νά 'χουν όλοι το σπιτάκι τους
καθημερινά το μεροκαματάκι τους
νά 'χουν ακόμα κι άμα θα κακογεράσουν
μια συνταξούλα για να μην πεινάσουν.
Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήταν τούτος ο παλιολαός...
Θέλανε να μην περπατούν στα τέσσερα
να σκέφτονται και να μιλούν ελεύθερα
να κυβερνάει αυτός που θά 'χουνε διαλέξει
κανένας πια να μην τους κοροϊδέψει.
Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός...
Θέλαν το νόμο φίλο κι όχι φύλακα
να μη φοβούνται πια τον χωροφύλακα
την περηφάνια τους κανείς να μην πληγώνει
ούτε την πόρτα τους να ξεκλειδώνει.
Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός...
Όνειρα χίλια μέσα στο κεφάλι τους
τ' αποθηκεύανε στο προσκεφάλι τους.
Χρόνια καλύτερα ελπίζανε να 'ρθούνε
το σήμερα οι ληστές δεν εχτιμούνε.
Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήταν τούτος ο παλιολαός..."
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
Ανεξαρτησία
Τώρα λοιπόν που το ΔΝΤ μπάινει μέσα στην Ελλάδα καταλύοντας ουσιαστικά την εθνική μας κυριαρχία (όπως είπε και ο πρωθυπουργός) θυμήθηκα ένα θεατρικό έργο που παίχτηκε το 1975 (αν θυμάμαι καλά) στο υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. Τίτλος του "Οι προστάτες" και συγγραφέας του ο Μήτσος Ευθυμιάδης. Το έργο αναφερόταν στην επανάσταση του 21. Τη μουσική έγραψε ο Χρήστος Λεοντής και κάποια από τα τραγούδια του κυκλοφόρησαν στην δίσκο του "Παραστάσεις".
Ενα από αυτά είναι το"Χάθηκε η επανάσταση μας" με τη φωνή του Μανώλη Μητσιά.
"Χάθηκε η επανάσταση μας
και δεν ήρθ' η νεκρανάσταση μας
οπως γράφ' η ιστορία
στα μαθητικά βιβλία
Μπρος λοιπόν ολιγαρχία
βάλε αγέρα στα πανιά
για μια νέα τυρρανία
των αστών την κοινωνία.
Ζώσαν οι ραγιάδες τ' άρματα μας
θέλοντας να ζήσουν τα παιδιά μας
σε μια νέα κοινωνία με ψωμί κι ελευθερία
μα την ανεξαρτησία που κερδήθηκε σκληρά
μας την πήρ' η ολιγαρχία με απάτη και με βία
Μπρος λοιπόν ολιγαρχία
βάλε αγέρα στα πανιά
για μια νέα τυρρανία
των αστών την κοινωνία".
Γιατί νοιώθω ότι αυτό το τραγούδι εκφράζει περίσσότερο από κάθε άλλο τη σημερινή κατάσταση;
Ενα από αυτά είναι το"Χάθηκε η επανάσταση μας" με τη φωνή του Μανώλη Μητσιά.
"Χάθηκε η επανάσταση μας
και δεν ήρθ' η νεκρανάσταση μας
οπως γράφ' η ιστορία
στα μαθητικά βιβλία
Μπρος λοιπόν ολιγαρχία
βάλε αγέρα στα πανιά
για μια νέα τυρρανία
των αστών την κοινωνία.
Ζώσαν οι ραγιάδες τ' άρματα μας
θέλοντας να ζήσουν τα παιδιά μας
σε μια νέα κοινωνία με ψωμί κι ελευθερία
μα την ανεξαρτησία που κερδήθηκε σκληρά
μας την πήρ' η ολιγαρχία με απάτη και με βία
Μπρος λοιπόν ολιγαρχία
βάλε αγέρα στα πανιά
για μια νέα τυρρανία
των αστών την κοινωνία".
Γιατί νοιώθω ότι αυτό το τραγούδι εκφράζει περίσσότερο από κάθε άλλο τη σημερινή κατάσταση;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)