Αφιερωμένο στον Τσακίρη: Ο Δρόμος είναι Δρόμος του Ακη Πάνου από τον Νταλάρα (Από τον Δίσκο "Θέλω να τα ΠΩ"
Δεν είναι εύκολο να αλλάξεις
όταν χαλάσεις εντελώς
δεν έχεις μάτια να κοιτάξεις
ποιος είναι ο δρόμος ο καλός
Για μενα ο Δρόμος είναι Δρόμος
στο εαυτό σου έτσι λες
τι πα να πει βρωμιά και τρόμος
κατήφορος και προσβολές
Για σενα ο Δρόμος είναι Δρόμος
τι πα να πει είναι στραβός
ποιο θα ναι το φινάλε όμως
δεν το μαντεύεις ακριβως
Δεν είναι εύκολο να αλλάξεις
έχει και η λάσπη ηδονή
και με τη λάσπη θες να φτιάξεις
αγάπη σαν αληθινή
Για μενα ο Δρόμος είναι Δρόμος
στο εαυτό σου έτσι λες
τι πα να πει βρωμιά και τρόμος
κατήφορος και προσβολές
Για σενα ο Δρόμος είναι Δρόμος
τι πα να πει είναι στραβός
ποιο θα ναι το φινάλε όμως
δεν το μαντεύεις ακριβως
Ο Δρόμος που πήρατε κύριε Μεγαλομέτοχε έδειξε ότι δεν οδηγεί πουθενά. Καιρός να τον αλλάξετε. Αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη.
Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010
Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010
Μια Απάντηση;
Πήρα από τον Διογίτο ένα email όπου πάλι όπως συνήθως αφού με λούσει με διάφορα νομίζει πως δίνει απαντήσεις. Το γράμμα του είναι το εξής:
"Ειλικρινά με το σχόλιο σου για την επανεκδοση του ΠΚ αποδεικνύεις πόσο εμπαθής και κομπλεξικός είσαι απέναντι στην εφημερίδα των Πανιώνιων. Τέλος πάντων, πρέπει να σου δωσω κάποιες απαντήσεις.
Λοιπον επειδή είσαι άσχετος και μαλλον όψιμος Πανιώνιος σου λεω ότι ο τίτλος: Πανιώνιος Κόσμος δεν ανήκει στην ΕΤΕΡΝΑΛ. Τη δεκαετία του '80 κάποιοι άλλοι Πανιώνιοι εξέδιδαν τον ΠΚ. Επειδή λοιπον τον διάβαζα εκείνη την εποχή όταν τέθηκε το θέμα του τίτλου πρότεινα το "Πανιώνιος Κόσμος". Απευθυνθήκαμε στους ιδιοκτήτες, (Γρηγόρη Ευθυμίου, Τάσο Κόβα, Γιώργο Ζερβακάκο) μας τον παραχώρησαν και μάλιστα στο πρώτο τεύχος τους ευχαριστούμε. Αλλά είπαμε εσύ κάνεις κριτική χωρίς να γνωρίσεις τίποτα. Γράφεις απλά για να γράψεις κάτι...
Για τα υπόλοιπα σου λεω ότι ναι η εφημερίδα θα καλύπτεται οικονομικά από τις πωλήσεις, τις διαφημίσεις και τους συντελεστές της. γι' αυτό και σε πρώτη φάση θα κυκλοφορεί κάθε 15 μέρες.
Ο ΠΚ πάντα ήταν και είναι ανοιχτός σ' όλες τις απόψεις. Πολύ απλά εσύ δεν δέχεσαι την διαφορετική άποψη και γι' αυτό καταφεύγεις στη συνωμοσιολογία, την ίντριγκα και το παρασκήνιο.
Ο προηγούμενος ΠΚ έκλεισε με απόφαση του Κωνσταντίνου Τσακίρη για οικονομικούς και μόνο λόγους. Ο καινούργιος συνεχίζει τη προσπάθεια για ενημέρωση των Πανιώνιων χωρίς κουτσομπολιά, ίντριγκες και δήθεν παρασκήνια. Με καθαρά χέρια και ελεύθερες απόψεις.
Οποιος τολμά να βγει από την ανωνυμία και δεν φοβάται να δείξει το πρόσωπό του γράφει ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ στον ΠΚ.
Μάκης Διόγος
Υ.Γ. Στοιχειώδη αίσθηση της δεοντολογίας να έχεις πρέπει να δημοσιεύσεις την απάντηση μου..."
Διογίτο τα προηγούμενα τεύχη της εφημερίδας σου έλεγαν εκδότης: Ετέρναλ. Προφανώς σε αυτή είχε παραχωρηθεί ο τίτλος. Το ερώτημα λοιπόν παραμένει. Σε ποιον ανήκει ΣΗΜΕΡΑ ο τίτλος της εφημερίδας.
Δευτερον καλό είναι οι απαντήσεις να έχουν νόημα. Τα πολλά Μπλα Μπλα είναι φτώχεια. Η ερώτηση λοιπόν παραμένει. Αν μπορεί να βγει οικονομικά η εφημερίδα χωρίς το πορτοφόλι του Τσακίρη γιατί έκλεισε το καλοκαίρι τη στιγμή που είχε μπει σε μια πορεία και δεν έγινε αυτή η προσπάθεια που κάνετε σήμερα;
Τέλος δεν μπορείς να μιλάς εσύ για δεοντολογία που σε κάθε σχόλιο που κάνεις επιτίθεσαι στους άλλους με χαρακτηρισμούς. Μη μου στείλεις άλλο γράμμα, όχι μόνο δεν θα το δημοσιεύσω αλλά ούτε και θα το διαβάσω. Οσο για το πόσα χρόνια είμαι Πανιώνιος, αν και δεν έχει σημασία θα σου απαντήσω. 48, όσο θυμάμαι τον ευατό μου. Ικανοποιημένος;
Α και κάτι τελευταίο. Ιντριγκες, συνομωσίες κλπ με θέμα τον Πανιώνιο γίνονται στη Νέα Σμύρνη και στα πέριξ της πλατείας. Εκεί να ψάξετε. Και μια που θα τα γράψετε όλα δεν αρχίζετε γράφοντας μας και εκείνο το ρημάδι που είχαμε τσακωθεί πριν ενάμιση χρόνο γιατί δεν το είχε ρωτήσει ο δημοσιογράφος σας σε κείνη τη συνλεντευξη. Με ποια κριτήρια και γιατί επιλέχτηκε ο Εκρά; Η μήπως και αυτό συνομωσία και κουτσομπολιό είναι και δεν είχαμε ποτέ κανένα τέτοιο παίκτη.
Πάρε και ένα τραγουδάκι όλο δικό σας: Μουφλουζέλης:
Εγώ δεν έχω πάει στο σχολείο
κι ουτε εχω μάθει γράμματα πολλά
ξερω όμως ότι ένα κι ένα κάνουν δύο
και πως τα φωνήεντα είναι επτά
Ακόμα και αν δεν έχουμε πτυχία εσείς οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να μάθετε ότι έχουμε κοινή λογική και θα πρέπει να τη σέβεστε.
Υ.Γ. Εγώ επειδή είμαι Πανιώνιος και ευτυχώς ζω μακριά από τη Νεα Σμύρνη, δηλαδή μακριά από τα κουτσομπολιά, τις ίντριγκες και τα συμφέροντα που περιτριγυρίζουν τον Πανιώνιο θα αγοράσω το έντυπο σας έτσι για ενίσχυση. Τώρα αν θα το διαβάσω δεν στο υπόσχομαι. Εξαρτάται από το τι θα γράφει.
Υ.Γ.2 Το νέο γράμμα που μου έστειλες το έσβησα χωρίς να το διαβάσω. δεν με ενδιαφέρεις φίλε το κατάλαβες;
"Ειλικρινά με το σχόλιο σου για την επανεκδοση του ΠΚ αποδεικνύεις πόσο εμπαθής και κομπλεξικός είσαι απέναντι στην εφημερίδα των Πανιώνιων. Τέλος πάντων, πρέπει να σου δωσω κάποιες απαντήσεις.
Λοιπον επειδή είσαι άσχετος και μαλλον όψιμος Πανιώνιος σου λεω ότι ο τίτλος: Πανιώνιος Κόσμος δεν ανήκει στην ΕΤΕΡΝΑΛ. Τη δεκαετία του '80 κάποιοι άλλοι Πανιώνιοι εξέδιδαν τον ΠΚ. Επειδή λοιπον τον διάβαζα εκείνη την εποχή όταν τέθηκε το θέμα του τίτλου πρότεινα το "Πανιώνιος Κόσμος". Απευθυνθήκαμε στους ιδιοκτήτες, (Γρηγόρη Ευθυμίου, Τάσο Κόβα, Γιώργο Ζερβακάκο) μας τον παραχώρησαν και μάλιστα στο πρώτο τεύχος τους ευχαριστούμε. Αλλά είπαμε εσύ κάνεις κριτική χωρίς να γνωρίσεις τίποτα. Γράφεις απλά για να γράψεις κάτι...
Για τα υπόλοιπα σου λεω ότι ναι η εφημερίδα θα καλύπτεται οικονομικά από τις πωλήσεις, τις διαφημίσεις και τους συντελεστές της. γι' αυτό και σε πρώτη φάση θα κυκλοφορεί κάθε 15 μέρες.
Ο ΠΚ πάντα ήταν και είναι ανοιχτός σ' όλες τις απόψεις. Πολύ απλά εσύ δεν δέχεσαι την διαφορετική άποψη και γι' αυτό καταφεύγεις στη συνωμοσιολογία, την ίντριγκα και το παρασκήνιο.
Ο προηγούμενος ΠΚ έκλεισε με απόφαση του Κωνσταντίνου Τσακίρη για οικονομικούς και μόνο λόγους. Ο καινούργιος συνεχίζει τη προσπάθεια για ενημέρωση των Πανιώνιων χωρίς κουτσομπολιά, ίντριγκες και δήθεν παρασκήνια. Με καθαρά χέρια και ελεύθερες απόψεις.
Οποιος τολμά να βγει από την ανωνυμία και δεν φοβάται να δείξει το πρόσωπό του γράφει ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ στον ΠΚ.
Μάκης Διόγος
Υ.Γ. Στοιχειώδη αίσθηση της δεοντολογίας να έχεις πρέπει να δημοσιεύσεις την απάντηση μου..."
Διογίτο τα προηγούμενα τεύχη της εφημερίδας σου έλεγαν εκδότης: Ετέρναλ. Προφανώς σε αυτή είχε παραχωρηθεί ο τίτλος. Το ερώτημα λοιπόν παραμένει. Σε ποιον ανήκει ΣΗΜΕΡΑ ο τίτλος της εφημερίδας.
Δευτερον καλό είναι οι απαντήσεις να έχουν νόημα. Τα πολλά Μπλα Μπλα είναι φτώχεια. Η ερώτηση λοιπόν παραμένει. Αν μπορεί να βγει οικονομικά η εφημερίδα χωρίς το πορτοφόλι του Τσακίρη γιατί έκλεισε το καλοκαίρι τη στιγμή που είχε μπει σε μια πορεία και δεν έγινε αυτή η προσπάθεια που κάνετε σήμερα;
Τέλος δεν μπορείς να μιλάς εσύ για δεοντολογία που σε κάθε σχόλιο που κάνεις επιτίθεσαι στους άλλους με χαρακτηρισμούς. Μη μου στείλεις άλλο γράμμα, όχι μόνο δεν θα το δημοσιεύσω αλλά ούτε και θα το διαβάσω. Οσο για το πόσα χρόνια είμαι Πανιώνιος, αν και δεν έχει σημασία θα σου απαντήσω. 48, όσο θυμάμαι τον ευατό μου. Ικανοποιημένος;
Α και κάτι τελευταίο. Ιντριγκες, συνομωσίες κλπ με θέμα τον Πανιώνιο γίνονται στη Νέα Σμύρνη και στα πέριξ της πλατείας. Εκεί να ψάξετε. Και μια που θα τα γράψετε όλα δεν αρχίζετε γράφοντας μας και εκείνο το ρημάδι που είχαμε τσακωθεί πριν ενάμιση χρόνο γιατί δεν το είχε ρωτήσει ο δημοσιογράφος σας σε κείνη τη συνλεντευξη. Με ποια κριτήρια και γιατί επιλέχτηκε ο Εκρά; Η μήπως και αυτό συνομωσία και κουτσομπολιό είναι και δεν είχαμε ποτέ κανένα τέτοιο παίκτη.
Πάρε και ένα τραγουδάκι όλο δικό σας: Μουφλουζέλης:
Εγώ δεν έχω πάει στο σχολείο
κι ουτε εχω μάθει γράμματα πολλά
ξερω όμως ότι ένα κι ένα κάνουν δύο
και πως τα φωνήεντα είναι επτά
Ακόμα και αν δεν έχουμε πτυχία εσείς οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να μάθετε ότι έχουμε κοινή λογική και θα πρέπει να τη σέβεστε.
Υ.Γ. Εγώ επειδή είμαι Πανιώνιος και ευτυχώς ζω μακριά από τη Νεα Σμύρνη, δηλαδή μακριά από τα κουτσομπολιά, τις ίντριγκες και τα συμφέροντα που περιτριγυρίζουν τον Πανιώνιο θα αγοράσω το έντυπο σας έτσι για ενίσχυση. Τώρα αν θα το διαβάσω δεν στο υπόσχομαι. Εξαρτάται από το τι θα γράφει.
Υ.Γ.2 Το νέο γράμμα που μου έστειλες το έσβησα χωρίς να το διαβάσω. δεν με ενδιαφέρεις φίλε το κατάλαβες;
Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010
Απορίες ψάλτου ... βηξ
Πανηγυρίζει το Πανιώνιον, ιαχές ακούγονται στον αέρα, καμπάνες ηχούν. Ο Πανιώνιος Κόσμος ξανά στα περίπτερα όχι όμως από την Ετέρναλ αλλά από τους συντελεστές της.
Εγώ λοιπόν ο κατά κόσμον εμπαθέστατος, πτωχός τω πνεύματι μπαγλαματζής εχω κάτι ψιλές απορίες.
Μας είπαν ότι η εφημερίδα έμπαινε με τα μπούνια μέσα και ο ιδιοκτήτης βαρέθηκε να πλερώνει να ουμ δεκάδες χιλιάδες το χρόνο για την εφημερίδα. Θα τα πληρώνουν τώρα οι συντελεστές της;
Αν όχι και η εφημερίδα μπορούσε με οικονομία να βγάλει τα έξοδα της τότε γιατί η Ετέρναλ την έκλεισε το καλοκαιράκι και δεν προσπάθησε με οικονομία να την συντηρήσει; Μήπως η τότε νέα διοίκηση ξέροντας τι θα ακολουθήσει βρήκε πάτημα στη χασούρα και έκλεισε μια φωνή που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μόνιμη κριτική; Αν συνέβει αυτό τι άλλαξε τώρα;
Εγω πτωχό μπαγκλαματζί είμαι, δικηγκορίστικα πολλά ντεν ξέρει, ξερει όμως ότι τίτλος Πανιώνιος Κόσμος Ετέρναλ άνηκε. Πως λοιπόν κυκλοφορεί το νέο έντυπο ανεξάρτητα από την Ετέρναλ; Παραιτήθηκαν από τον τίτλο, τον παραχώρησαν, τον πούλησαν, απλά κάνουν τα στραβά μάτια δηλαδή ανέχονται μια κατάσταση ή δεν άλλαξε τίποτα και απλά μας λένε ότι κυκλοφορεί από τους συντελεστές του;
Εγώ ακόμα και τότε που ο Διογίτο και οι συν αυτώ μου την πέφτανε έλεγα ότι ήθελα μια ανεξάρτητη εφημερίδα που να γράφει την αλήθεια. Χωρίς φίλτρα και παραμορφωτικούς φακούς. Μακάρι η δεύτερη αυτή προσπάθεια να οδηγήσει εκεί. Το αν το πιστεύω ή όχι είναι μια άλλη ιστορία.
Τους αφιερώνω όμως ενα τραγουδάκι
Το πορτοφόλι με το μεγάλο Μάρκο
" Στον κόσμο τον σημερινό, αυτό το ξέρουν όλοι
η δύναμη στον άνθρωπο είναι το πορτοφόλι
η δύναμη στον άνθρωπο είναι το πορτοφόλι
στον κόσμο τον σημερινό, αυτό το ξέρουν όλοι
Αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μες στη τσέπη
σου λεν πως είσαι τσέντελμαν, πως είσαι καθώς πρέπει
σου λεν πως είσαι τσέντελμαν, πως είσαι καθώς πρέπει
αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μες στη τσέπη
Οι φίλοι σου σε θέλουνε και σε πλησιάζουν όλοι
μονάχα σαν θα μάθουνε πως έχεις πορτοφόλι
μονάχα σαν θα μάθουνε πως έχεις πορτοφόλι
Οι φίλοι σου σε θέλουνε και σε πλησιάζουν όλοι
Το πορτοφόλι, τι τα θες, έχει μεγάλη χάρη
σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάνει παλικάρι
σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάνει παλικάρι
το πορτοφόλι, τι τα θες, έχει μεγάλη χάρη"
Εγώ λοιπόν ο κατά κόσμον εμπαθέστατος, πτωχός τω πνεύματι μπαγλαματζής εχω κάτι ψιλές απορίες.
Μας είπαν ότι η εφημερίδα έμπαινε με τα μπούνια μέσα και ο ιδιοκτήτης βαρέθηκε να πλερώνει να ουμ δεκάδες χιλιάδες το χρόνο για την εφημερίδα. Θα τα πληρώνουν τώρα οι συντελεστές της;
Αν όχι και η εφημερίδα μπορούσε με οικονομία να βγάλει τα έξοδα της τότε γιατί η Ετέρναλ την έκλεισε το καλοκαιράκι και δεν προσπάθησε με οικονομία να την συντηρήσει; Μήπως η τότε νέα διοίκηση ξέροντας τι θα ακολουθήσει βρήκε πάτημα στη χασούρα και έκλεισε μια φωνή που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μόνιμη κριτική; Αν συνέβει αυτό τι άλλαξε τώρα;
Εγω πτωχό μπαγκλαματζί είμαι, δικηγκορίστικα πολλά ντεν ξέρει, ξερει όμως ότι τίτλος Πανιώνιος Κόσμος Ετέρναλ άνηκε. Πως λοιπόν κυκλοφορεί το νέο έντυπο ανεξάρτητα από την Ετέρναλ; Παραιτήθηκαν από τον τίτλο, τον παραχώρησαν, τον πούλησαν, απλά κάνουν τα στραβά μάτια δηλαδή ανέχονται μια κατάσταση ή δεν άλλαξε τίποτα και απλά μας λένε ότι κυκλοφορεί από τους συντελεστές του;
Εγώ ακόμα και τότε που ο Διογίτο και οι συν αυτώ μου την πέφτανε έλεγα ότι ήθελα μια ανεξάρτητη εφημερίδα που να γράφει την αλήθεια. Χωρίς φίλτρα και παραμορφωτικούς φακούς. Μακάρι η δεύτερη αυτή προσπάθεια να οδηγήσει εκεί. Το αν το πιστεύω ή όχι είναι μια άλλη ιστορία.
Τους αφιερώνω όμως ενα τραγουδάκι
Το πορτοφόλι με το μεγάλο Μάρκο
" Στον κόσμο τον σημερινό, αυτό το ξέρουν όλοι
η δύναμη στον άνθρωπο είναι το πορτοφόλι
η δύναμη στον άνθρωπο είναι το πορτοφόλι
στον κόσμο τον σημερινό, αυτό το ξέρουν όλοι
Αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μες στη τσέπη
σου λεν πως είσαι τσέντελμαν, πως είσαι καθώς πρέπει
σου λεν πως είσαι τσέντελμαν, πως είσαι καθώς πρέπει
αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μες στη τσέπη
Οι φίλοι σου σε θέλουνε και σε πλησιάζουν όλοι
μονάχα σαν θα μάθουνε πως έχεις πορτοφόλι
μονάχα σαν θα μάθουνε πως έχεις πορτοφόλι
Οι φίλοι σου σε θέλουνε και σε πλησιάζουν όλοι
Το πορτοφόλι, τι τα θες, έχει μεγάλη χάρη
σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάνει παλικάρι
σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάνει παλικάρι
το πορτοφόλι, τι τα θες, έχει μεγάλη χάρη"
Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010
Εκλογές
Σε λιγότερο από ένα μήνα έχουμε λέει αυτοδοικητικές εκλογές. Σε αυτές υποτίθεται ότι πρέπει να ψηφίσουμε δημοτικούς άρχοντες πέρα από το τι πρεσβεύουν.
Τρίχες. Είναι οι πρώτες εκλογές μετά την παράδοση της ανεξαρτησίας μας στο ΔΝΤ. Είναι οι πρώτες εκλογές μετά το κόψιμο των δώρων τις μειώσεις των μισθών και τις γελοίες απόψεις πως τα φάγαμε μαζί.
Συνεπώς οι υποψήφιοι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που εκπροσωπούν όλους όσους διαχειρίστηκαν εξουσία και με τον α ή τον β τρόπο συμμετείχαν στο ξεπούλημα της Ελλάδας όλα αυτά τα χρόνια και σε αυτούς που αντιστάθηκαν στο ξεπούλημα αυτό. Σε αυτούς που βλέπουν τα αίτια που έφεραν αυτά τα αποτέλέσματα και εναντιώνονται σε αυτά και σε αυτούς που μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια θέλοντας να μας κλείσουν για άλλη μια φορά στο μαντρί ώστε τελικά να δικαιώσουμε με την ψήφο μας την καταστροφική επιλογή τους για τη χώρα.
Αυτούς τους γράφουμε εκεί που δεν πιάνει μελάνι, ξαναθυμόμαστε τις παραδόσεις μας που ξεκινάνε από τις Θερμοπύλες τη Σαλαμίνα και φτάνουν μέχρι την κλεφτουριά, τον Αρη και το Νοέμβρη του 73 και αντί για βόλια απο καρυοφίλια ρίχνουμε την ψήφο.
Μαζί λοιπόν με τον Μίκη (στα καλά του), τη Μαρία και τον Αντώνη τραγουδάμε ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι από τα "Τραγούδια του Αντρέα" (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=36185):
http://www.youtube.com/watch?v=kbskH4aY9bE
Στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης & Μαρία Φαραντούρη ( Ντουέτο )
Σου είπαν ψέμματα πολλά,
ψέμματα σήμερα σου λένε ξανά
κι αύριο ψέμματα ξανά θα σου πουν,
ψέμματα σου λένε οι εχθροί σου
μα κι οι φίλοι σου, σου κρύβουν την αλήθεια.
Ψεύτικη δόξα σου τάζουν οι ψεύτες
μα κι οι φίλοι σου με ψεύτικες αλήθειες σε κοιμίζουν,
πού πας με ψεύτικα όνειρα;
πού πας με ψεύτικα όνειρα;
Καιρός να σταματήσεις,
καιρός να τραγουδήσεις,
καιρός να κλάψεις και να πονέσεις,
καιρός να δεις.
Και βέβαια δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε την ιστορία μας όπως την περιέγραψε ο Καμπανέλης στο Μεγάλο μας Τσίρκο το καλοκαίρι του 73. Το επόμενο τραγούδι τραγουδισμένο από το Ρωμιάκι του θεάτρου μας (Τζένη Καρέζη) και τον αξεπέραστο κρητίκαρο Νίκο Ξυλούρη αναφέρεται υποτίθεται στην απομάκρυνση του Όθωνα.
http://www.youtube.com/watch?v=2UjwZo4wmRk&NR=1
http://www.youtube.com/watch?v=qEK-p8IGfS8&feature=related
Τα δυο αυτά είναι το ζουμί μετά τους τραπεζίτες. Ολόκληρο εδώ:
Λαε μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι λοιπόν, η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή του σκλάβου που του μέλλει να χαθεί:
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.
Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.
Τρίχες. Είναι οι πρώτες εκλογές μετά την παράδοση της ανεξαρτησίας μας στο ΔΝΤ. Είναι οι πρώτες εκλογές μετά το κόψιμο των δώρων τις μειώσεις των μισθών και τις γελοίες απόψεις πως τα φάγαμε μαζί.
Συνεπώς οι υποψήφιοι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που εκπροσωπούν όλους όσους διαχειρίστηκαν εξουσία και με τον α ή τον β τρόπο συμμετείχαν στο ξεπούλημα της Ελλάδας όλα αυτά τα χρόνια και σε αυτούς που αντιστάθηκαν στο ξεπούλημα αυτό. Σε αυτούς που βλέπουν τα αίτια που έφεραν αυτά τα αποτέλέσματα και εναντιώνονται σε αυτά και σε αυτούς που μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια θέλοντας να μας κλείσουν για άλλη μια φορά στο μαντρί ώστε τελικά να δικαιώσουμε με την ψήφο μας την καταστροφική επιλογή τους για τη χώρα.
Αυτούς τους γράφουμε εκεί που δεν πιάνει μελάνι, ξαναθυμόμαστε τις παραδόσεις μας που ξεκινάνε από τις Θερμοπύλες τη Σαλαμίνα και φτάνουν μέχρι την κλεφτουριά, τον Αρη και το Νοέμβρη του 73 και αντί για βόλια απο καρυοφίλια ρίχνουμε την ψήφο.
Μαζί λοιπόν με τον Μίκη (στα καλά του), τη Μαρία και τον Αντώνη τραγουδάμε ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι από τα "Τραγούδια του Αντρέα" (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=36185):
http://www.youtube.com/watch?v=kbskH4aY9bE
Στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης & Μαρία Φαραντούρη ( Ντουέτο )
Σου είπαν ψέμματα πολλά,
ψέμματα σήμερα σου λένε ξανά
κι αύριο ψέμματα ξανά θα σου πουν,
ψέμματα σου λένε οι εχθροί σου
μα κι οι φίλοι σου, σου κρύβουν την αλήθεια.
Ψεύτικη δόξα σου τάζουν οι ψεύτες
μα κι οι φίλοι σου με ψεύτικες αλήθειες σε κοιμίζουν,
πού πας με ψεύτικα όνειρα;
πού πας με ψεύτικα όνειρα;
Καιρός να σταματήσεις,
καιρός να τραγουδήσεις,
καιρός να κλάψεις και να πονέσεις,
καιρός να δεις.
Και βέβαια δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε την ιστορία μας όπως την περιέγραψε ο Καμπανέλης στο Μεγάλο μας Τσίρκο το καλοκαίρι του 73. Το επόμενο τραγούδι τραγουδισμένο από το Ρωμιάκι του θεάτρου μας (Τζένη Καρέζη) και τον αξεπέραστο κρητίκαρο Νίκο Ξυλούρη αναφέρεται υποτίθεται στην απομάκρυνση του Όθωνα.
http://www.youtube.com/watch?v=2UjwZo4wmRk&NR=1
http://www.youtube.com/watch?v=qEK-p8IGfS8&feature=related
Τα δυο αυτά είναι το ζουμί μετά τους τραπεζίτες. Ολόκληρο εδώ:
Λαε μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι λοιπόν, η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή του σκλάβου που του μέλλει να χαθεί:
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.
Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.
Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
Στερνή μου Γνώση να σε είχα πρώτα
Έπεσε το μάτι μου σε ένα από τα ενημερωτικά μπλογκς (http://sarotiko.blogspot.com/2010/09/blog-post_4161.html). Κοίτα τι λένε οι άνθρωποι: Εκανε λέει το Ινστιτούτο για τα εγκλήματα του Κομμουνισμού έρευνα και βρήκε ότι οι μισοί Ρουμάνοι νοσταλγούν λέει τον κομμουνισμό. Φαντάσου αν την έρευνα δεν την έκανε τον αντικειμενικό αυτό Ινστιτούτο τι ποσοστό θα έβγαζε.
"«Οι μισοί από τους ερωτηθέντες λένε πως η ζωή στη Ρουμανία ήταν καλυτερη πριν από το Δεκέμβριο του 1989 [όταν έπεσε ο κομμουνισμός], ενώ το 23% θεωρεί ότι ήταν χειρότερη και το 14% πως ήταν παρόμοια» διευκρινίζει το ρουμανικό Ινστιτούτο Έρευνας για τα Εγκλήματα του Κομμουνισμού και Μνήμης της Εξορίας "
Και όχι μόνο αυτό αλλά φροντίζει να μας καθησυχάζει (ευτυχώς) : "Το Ινστιτούτο Έρευνας υπογραμμίζει πως η έρευνα «δεν μπορεί να αναγνωσθεί μονομερώς ως ένδειξη και μόνο μιας νοσταλγίας για το κομουνιστικό καθεστώς»." αλλά "Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι ερωτηθέντες υποστηρίζουν πως η ζωή ήταν καλύτερη υπό τον κομμουνισμό είναι η ασφάλεια της εργασίας (62%), το βιοτικό επίπεδο (26%) και η πρόσβαση στην ιδιοκτησία (19%).".
Ευτυχώς που στα άλλα κράτη του τεως υπαρκτού σοσιαλισμού οι κάτοικοι δεν έχουν τέτοιες αντιλήψεις και μπορούμε εμείς οι πεφωτισμένοι υπέρμαχοι του καπιταλισμού να κοιμόμαστε ήσυχοι:
"Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2009, το 72% των Ούγγρων πίστευε ότι το παρόν ήταν χειρότερο από την κομμουνιστική περίοδο και την ίδια γνώμη είχε το 62% των Βουλγάρων και των Ουκρανών."
Για τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών δεν θέλω σχόλια. Τα σχόλια σας στο αντικειμενικό Ινστιτούτο για τα εγκλήματα του Κομμουνισμού στη Ρουμανία και τα παρόμοια του σε Βουλγαρία, Ουγγαρία και Ουκρανία.
Εγω μόνο θα τραγουδήσω μαζί με την Μαρία Φαραντούρη τον Χάρη 1944 σε ποίηση Μανώλη Αναγνωστακη από τις σειρές τραγουδιών που έγραψε ο Μίκης όταν επί χούντας ήταν εξόριστος στη Ζάτουνα και έμειναν γνωστές με το όνομα Αρκαδίες. Από την Αρκαδία 8 αν θυμάμαι καλά (καθώς στο δίσκο είναι μαζί με την 6).
(http://www.youtube.com/watch?v=rNYVxQK5Or4),(http://www.youtube.com/watch?v=k8AwVI7daX8) (Δύο βιντεάκια , διαλέγετε και παίρνετε).
Χάρης 1944 (http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/manolhs_anagnwstakhs_poems.htm#%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%97%CE%A3_1944)
Ἤμασταν ὅλοι μαζὶ καὶ ξεδιπλώναμε ἀκούραστα τὶς ὧρες μας
Τραγουδούσαμε σιγὰ γιὰ τὶς μέρες ποὺ θὰ ῾ρχόντανε
φορτωμένες πολύχρωμα ὁράματα
Αὐτὸς τραγουδοῦσε, σωπαίναμε, ἡ φωνή του
ξυπνοῦσε μικρὲς πυρκαγιὲς
Χιλιάδες μικρὲς πυρκαγιὲς ποὺ πυρπολοῦσαν τὴ νιότη μας
Μερόνυχτα ἔπαιζε τὸ κρυφτὸ μὲ τὸ θάνατο
σὲ κάθε γωνιὰ καὶ σοκάκι
Λαχταροῦσε ξεχνώντας τὸ δικό του κορμὶ νὰ χαρίσει
στοὺς ἄλλους μίαν Ἄνοιξη.
Ἤμασταν ὅλοι μαζὶ μὰ θαρρεῖς πῶς αὐτὸς ἦταν ὅλοι.
Μιὰ μέρα μᾶς σφύριξε κάποιος στ᾿ ἀφτί: «Πέθανε ὁ Χάρης»
«Σκοτώθηκε» ἢ κάτι τέτοιο. Λέξεις ποὺ τὶς ἀκοῦμε κάθε μέρα.
Κανεὶς δὲν τὸν εἶδε. Ἦταν σούρουπο.
Θά ῾χε σφιγμένα τὰ χέρια ὅπως πάντα
Στὰ μάτια του χαράχτηκεν ἄσβηστα ἡ χαρὰ
τῆς καινούριας ζωῆς μας
Μὰ ὅλα αὐτὰ ἦταν ἁπλὰ κι ὁ καιρὸς εἶναι λίγος.
Κανεὶς δὲν προφταίνει.
...Δὲν εἴμαστε ὅλοι μαζί. Δυὸ τρεῖς ξενιτεύτηκαν
Τράβηξεν ὁ ἄλλος μακριὰ μ᾿ ἕνα φέρσιμο ἀόριστο
κι ὁ Χάρης σκοτώθηκε
Φύγανε κι ἄλλοι, μᾶς ᾖρθαν καινούριοι, γεμίσαν οἱ δρόμοι
Τὸ πλῆθος ξεχύνεται ἀβάσταχτο, ἀνεμίζουνε πάλι σημαῖες
Μαστιγώνει ὁ ἀγέρας τὰ λάβαρα.
Μὲς στὸ χάος κυματίζουν τραγούδια.
Ἂν μὲς στὶς φωνὲς ποὺ τὰ βράδια τρυποῦνε ἀνελέητα τὰ τείχη
Ξεχώρισες μία: Εἶν᾿ ἡ δική του. Ἀνάβει μικρὲς πυρκαγιὲς
Χιλιάδες μικρὲς πυρκαγιὲς ποὺ πυρπολοῦν
τὴν ἀτίθαση νιότη μας
Εἶν᾿ ἡ δική του φωνὴ ποὺ βουίζει στὸ πλῆθος
τριγύρω σὰν ἥλιος
Π᾿ ἀγκαλιάζει τὸν κόσμο σὰν ἥλιος
ποὺ σπαθίζει τὶς πίκρες σὰν ἥλιος
Ποὺ μᾶς δείχνει σὰν ἥλιος λαμπρὸς τὶς χρυσὲς πολιτεῖες
Ποὺ ξανοίγονται μπρός μας λουσμένες
στὴν Ἀλήθεια καὶ στὸ αἴθριο τὸ φῶς."
Μπορεί κάποιοι να φύγανε αλλά έρχονται άλλοι καινούργιοι. Θα ξαναγεμίσουνε οι δρόμοι, θα ξανακυματίσουνε οι σημαίες.
"«Οι μισοί από τους ερωτηθέντες λένε πως η ζωή στη Ρουμανία ήταν καλυτερη πριν από το Δεκέμβριο του 1989 [όταν έπεσε ο κομμουνισμός], ενώ το 23% θεωρεί ότι ήταν χειρότερη και το 14% πως ήταν παρόμοια» διευκρινίζει το ρουμανικό Ινστιτούτο Έρευνας για τα Εγκλήματα του Κομμουνισμού και Μνήμης της Εξορίας "
Και όχι μόνο αυτό αλλά φροντίζει να μας καθησυχάζει (ευτυχώς) : "Το Ινστιτούτο Έρευνας υπογραμμίζει πως η έρευνα «δεν μπορεί να αναγνωσθεί μονομερώς ως ένδειξη και μόνο μιας νοσταλγίας για το κομουνιστικό καθεστώς»." αλλά "Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι ερωτηθέντες υποστηρίζουν πως η ζωή ήταν καλύτερη υπό τον κομμουνισμό είναι η ασφάλεια της εργασίας (62%), το βιοτικό επίπεδο (26%) και η πρόσβαση στην ιδιοκτησία (19%).".
Ευτυχώς που στα άλλα κράτη του τεως υπαρκτού σοσιαλισμού οι κάτοικοι δεν έχουν τέτοιες αντιλήψεις και μπορούμε εμείς οι πεφωτισμένοι υπέρμαχοι του καπιταλισμού να κοιμόμαστε ήσυχοι:
"Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2009, το 72% των Ούγγρων πίστευε ότι το παρόν ήταν χειρότερο από την κομμουνιστική περίοδο και την ίδια γνώμη είχε το 62% των Βουλγάρων και των Ουκρανών."
Για τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών δεν θέλω σχόλια. Τα σχόλια σας στο αντικειμενικό Ινστιτούτο για τα εγκλήματα του Κομμουνισμού στη Ρουμανία και τα παρόμοια του σε Βουλγαρία, Ουγγαρία και Ουκρανία.
Εγω μόνο θα τραγουδήσω μαζί με την Μαρία Φαραντούρη τον Χάρη 1944 σε ποίηση Μανώλη Αναγνωστακη από τις σειρές τραγουδιών που έγραψε ο Μίκης όταν επί χούντας ήταν εξόριστος στη Ζάτουνα και έμειναν γνωστές με το όνομα Αρκαδίες. Από την Αρκαδία 8 αν θυμάμαι καλά (καθώς στο δίσκο είναι μαζί με την 6).
(http://www.youtube.com/watch?v=rNYVxQK5Or4),(http://www.youtube.com/watch?v=k8AwVI7daX8) (Δύο βιντεάκια , διαλέγετε και παίρνετε).
Χάρης 1944 (http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/manolhs_anagnwstakhs_poems.htm#%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%97%CE%A3_1944)
Ἤμασταν ὅλοι μαζὶ καὶ ξεδιπλώναμε ἀκούραστα τὶς ὧρες μας
Τραγουδούσαμε σιγὰ γιὰ τὶς μέρες ποὺ θὰ ῾ρχόντανε
φορτωμένες πολύχρωμα ὁράματα
Αὐτὸς τραγουδοῦσε, σωπαίναμε, ἡ φωνή του
ξυπνοῦσε μικρὲς πυρκαγιὲς
Χιλιάδες μικρὲς πυρκαγιὲς ποὺ πυρπολοῦσαν τὴ νιότη μας
Μερόνυχτα ἔπαιζε τὸ κρυφτὸ μὲ τὸ θάνατο
σὲ κάθε γωνιὰ καὶ σοκάκι
Λαχταροῦσε ξεχνώντας τὸ δικό του κορμὶ νὰ χαρίσει
στοὺς ἄλλους μίαν Ἄνοιξη.
Ἤμασταν ὅλοι μαζὶ μὰ θαρρεῖς πῶς αὐτὸς ἦταν ὅλοι.
Μιὰ μέρα μᾶς σφύριξε κάποιος στ᾿ ἀφτί: «Πέθανε ὁ Χάρης»
«Σκοτώθηκε» ἢ κάτι τέτοιο. Λέξεις ποὺ τὶς ἀκοῦμε κάθε μέρα.
Κανεὶς δὲν τὸν εἶδε. Ἦταν σούρουπο.
Θά ῾χε σφιγμένα τὰ χέρια ὅπως πάντα
Στὰ μάτια του χαράχτηκεν ἄσβηστα ἡ χαρὰ
τῆς καινούριας ζωῆς μας
Μὰ ὅλα αὐτὰ ἦταν ἁπλὰ κι ὁ καιρὸς εἶναι λίγος.
Κανεὶς δὲν προφταίνει.
...Δὲν εἴμαστε ὅλοι μαζί. Δυὸ τρεῖς ξενιτεύτηκαν
Τράβηξεν ὁ ἄλλος μακριὰ μ᾿ ἕνα φέρσιμο ἀόριστο
κι ὁ Χάρης σκοτώθηκε
Φύγανε κι ἄλλοι, μᾶς ᾖρθαν καινούριοι, γεμίσαν οἱ δρόμοι
Τὸ πλῆθος ξεχύνεται ἀβάσταχτο, ἀνεμίζουνε πάλι σημαῖες
Μαστιγώνει ὁ ἀγέρας τὰ λάβαρα.
Μὲς στὸ χάος κυματίζουν τραγούδια.
Ἂν μὲς στὶς φωνὲς ποὺ τὰ βράδια τρυποῦνε ἀνελέητα τὰ τείχη
Ξεχώρισες μία: Εἶν᾿ ἡ δική του. Ἀνάβει μικρὲς πυρκαγιὲς
Χιλιάδες μικρὲς πυρκαγιὲς ποὺ πυρπολοῦν
τὴν ἀτίθαση νιότη μας
Εἶν᾿ ἡ δική του φωνὴ ποὺ βουίζει στὸ πλῆθος
τριγύρω σὰν ἥλιος
Π᾿ ἀγκαλιάζει τὸν κόσμο σὰν ἥλιος
ποὺ σπαθίζει τὶς πίκρες σὰν ἥλιος
Ποὺ μᾶς δείχνει σὰν ἥλιος λαμπρὸς τὶς χρυσὲς πολιτεῖες
Ποὺ ξανοίγονται μπρός μας λουσμένες
στὴν Ἀλήθεια καὶ στὸ αἴθριο τὸ φῶς."
Μπορεί κάποιοι να φύγανε αλλά έρχονται άλλοι καινούργιοι. Θα ξαναγεμίσουνε οι δρόμοι, θα ξανακυματίσουνε οι σημαίες.
Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
120 χρόνια
Πριν από μέρες όταν σκεφτόμουνα το ποστ των 120 χρόνων θυμόμουνα τις κουβέντες που μου είχε πει κάποιος πριν απο 35 χρόνια:"Ο Πανιώνιος είναι σαν το λύκο. Εχει γερό σβέρκο γιατί κάνει τις δουλειές του μονάχος".
Είχα αποφασίσει τότε να αφιερώσω το "Της Γερακίνας Γιος" (http://www.youtube.com/watch?v=nX-VGkiGWus&feature=related -ολα τα λεφτά η φάτσα του Βαγγέλη Κορακάκη στην αρχή )στην πορεία της ομάδας που τόσα χρόνια κόντρα και περα από το ΠΟΚ γραφει τη δική της ιστορία.
Ομως τα όσα επακολούθησαν το ματς της Ξάνθης με ανάγκασαν να αφιερώσω το τραγούδι στους μάγκες που τελειώσαν το ματς. Δεν το μετανοιώνω. Ξαναλέω μπράβο στους μάγκες αυτούς. Μαζί τους ούτε γω ζω γονατιστός στα κελεύσματα της κάθε Σουπερλιγκ.
Τωρα όμως έχουμε τα 120 χρόνια. Ποιο άσμα ταριάζει; Νομίζω "το Παλιόσκαρο" του μεγάλου Βαγγέλη Κορακάκη , Καισαριανιώτη Πανιώνιου. Το άσμα είναι γραμμένο για την Ελλάδα αλλά δεν είναι η ιστορία του Πανιωνίου μια μικρογραφία της Ελλάδας; Μιας μικρής χώρας που παλεύει ανάμεσα στα μεγαθήρια να επιβιώσει και πότε πότε κάνει ξεπετάγματα; Που τροφοδοτεί με τα μυαλά της όλες τις μεγάλες δυνάμεις; Δεν είναι ο Πανιώνιος ένα παλιόσκαρο που οι ρουφιάνοι που απομυζούν όχι μόνο το επαγγελματικό ποδόσφαιρο αλλά γενικά τον επαγγελματικό αθλητισμό θα χαίρονταν αμα βούλιαζε; Αυτό όμως δεν συνεχίζει να ταξιδεύει, να ψάχνει λιμάνι, να κοιτά τον ήλιο; (Αυτό με τόσους ξένους είναι ενα ερωτηματικό για το ποδόσφαιρο αλλά πιστευω ότι η φάση αυτή θα ξεπερασθεί). Σίγουρα όμως τον δρόμο τον δείχνει το πόλο που κυρίως με έλληνες είναι στη δεύτερη θέση.
Το Παλιόσκαρο λοιπόν (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=37086)
(http://www.youtube.com/watch?v=oPC4TZT7oh0&feature=related)
Στίχοι, Μουσική, Εκτέλεση : Βαγγέλης Κορακάκης . Από το δίσκο "εκεί που σβήνει ο άνεμος"
Εις τον Εικοστό αιώνα
μες το μάτι του κυκλώνα
έπεσε ένα καραβάκι
που ταξίδευε γιαλό
Μες τα βράχια το φουντάρει
μα δεν πήρανε χαμπάρι
πως τα αμπάρια ήταν κάργα
φορτωμένα με χρυσό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Το έβλεπαν να ταξιδεύει
μα δεν ξέραν τι γυρεύει
σημασία δεν του δίναν
γιατί ήτανε παλιό
Απ' την Κρήτη έως τον Έβρο
το παλιόσκαρο είχε νεύρο
τρικυμίες και φουρτούνες
που το βρίσκανε σωρό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Τι παράξενο καράβι
τι κουστούμι να μας ράβει
έτσι λέγαν οι ρουφιάνοι
το έβλεπαν από καιρό
Άσ' τε το για να βουλιάξει
να καεί και να ρημάξει
το πολύ πολύ να μείνουν
τα συντρίμμια στον αφρό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Είχα αποφασίσει τότε να αφιερώσω το "Της Γερακίνας Γιος" (http://www.youtube.com/watch?v=nX-VGkiGWus&feature=related -ολα τα λεφτά η φάτσα του Βαγγέλη Κορακάκη στην αρχή )στην πορεία της ομάδας που τόσα χρόνια κόντρα και περα από το ΠΟΚ γραφει τη δική της ιστορία.
Ομως τα όσα επακολούθησαν το ματς της Ξάνθης με ανάγκασαν να αφιερώσω το τραγούδι στους μάγκες που τελειώσαν το ματς. Δεν το μετανοιώνω. Ξαναλέω μπράβο στους μάγκες αυτούς. Μαζί τους ούτε γω ζω γονατιστός στα κελεύσματα της κάθε Σουπερλιγκ.
Τωρα όμως έχουμε τα 120 χρόνια. Ποιο άσμα ταριάζει; Νομίζω "το Παλιόσκαρο" του μεγάλου Βαγγέλη Κορακάκη , Καισαριανιώτη Πανιώνιου. Το άσμα είναι γραμμένο για την Ελλάδα αλλά δεν είναι η ιστορία του Πανιωνίου μια μικρογραφία της Ελλάδας; Μιας μικρής χώρας που παλεύει ανάμεσα στα μεγαθήρια να επιβιώσει και πότε πότε κάνει ξεπετάγματα; Που τροφοδοτεί με τα μυαλά της όλες τις μεγάλες δυνάμεις; Δεν είναι ο Πανιώνιος ένα παλιόσκαρο που οι ρουφιάνοι που απομυζούν όχι μόνο το επαγγελματικό ποδόσφαιρο αλλά γενικά τον επαγγελματικό αθλητισμό θα χαίρονταν αμα βούλιαζε; Αυτό όμως δεν συνεχίζει να ταξιδεύει, να ψάχνει λιμάνι, να κοιτά τον ήλιο; (Αυτό με τόσους ξένους είναι ενα ερωτηματικό για το ποδόσφαιρο αλλά πιστευω ότι η φάση αυτή θα ξεπερασθεί). Σίγουρα όμως τον δρόμο τον δείχνει το πόλο που κυρίως με έλληνες είναι στη δεύτερη θέση.
Το Παλιόσκαρο λοιπόν (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=37086)
(http://www.youtube.com/watch?v=oPC4TZT7oh0&feature=related)
Στίχοι, Μουσική, Εκτέλεση : Βαγγέλης Κορακάκης . Από το δίσκο "εκεί που σβήνει ο άνεμος"
Εις τον Εικοστό αιώνα
μες το μάτι του κυκλώνα
έπεσε ένα καραβάκι
που ταξίδευε γιαλό
Μες τα βράχια το φουντάρει
μα δεν πήρανε χαμπάρι
πως τα αμπάρια ήταν κάργα
φορτωμένα με χρυσό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Το έβλεπαν να ταξιδεύει
μα δεν ξέραν τι γυρεύει
σημασία δεν του δίναν
γιατί ήτανε παλιό
Απ' την Κρήτη έως τον Έβρο
το παλιόσκαρο είχε νεύρο
τρικυμίες και φουρτούνες
που το βρίσκανε σωρό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Τι παράξενο καράβι
τι κουστούμι να μας ράβει
έτσι λέγαν οι ρουφιάνοι
το έβλεπαν από καιρό
Άσ' τε το για να βουλιάξει
να καεί και να ρημάξει
το πολύ πολύ να μείνουν
τα συντρίμμια στον αφρό
Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε
άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
Μοναξιές
Πόσο μόνοι μπορούν να αισθάνονται 22 άνθρωποι στην Ξάνθη;
Είδα το παιγνίδι χτες, διάβασα και τα σχόλια στο διαδίκτυο, τα περισσότερα γραμμένα από ανθρώπους που δεν έχουν παίξει ποτέ μπάλα, για αυτό και σε πολλά σημεία σε κάνουν να γελάς.
Εγω λοιπόν χτες είδα μια ομάδα να ξεκινά καλά αλλά να νοιώθει μόνη.
Μόνη καθώς οι φίλαθλοι της (λέμε τώρα) την έχουν βάλει στο μάτι και περιμένουν πως και πως για να βγάλουν την χολή από μέσα τους.
Μόνη γιατί η διοίκηση όχι μόνο την άφησε απροστάτευτη αλλά την στοχοποίησε κιόλας. Έβλεπα χτες τον διαιτητή (σύμφωνα με το φύλλο αγώνα). Σε μια κοκκορομαχία Βαζ Τε και κάποιου άλλου στην αρχή κάρτα δείχνει μόνο στον Βαζ Τε. Στο κλάδεμα που τρώει ο Ριέρα όχι μόνο δεν βγάζει κάρτα όχι δεν κάνει καμία παρατήρηση αλλά ούτε καν φάουλ δεν σφύριξε. Αναρωτιέμαι κατά πόσο οι δυο κάρτες του Τσότσαλιτς ήταν πιο επικίνδυνες από το κλάδεμα που έφαγε ο πιο επικίνδυνος μέχρι εκείνη τη στιγμή πάικτης του Πανιωνίου. Απλά στον Τσότσαλιτς δόθηκαν ένω στην Ξάνθη όχι. Αν ο διαιτητής είχε δείξει την κίτρινη εκεί θα είχε κρατήσει το παιγνίδι. Γιατί αν αυτά τα κλαδέματα τα αφήνει δίνει στους παίκτες την αντίληψη ότι επιτρέπει το σκληρό παιγνίδι. Στην πραγματικότητα βεβαια μόνο από τη μια ομάδα (όπως φάνηκε στη συνέχεια). Η διοίκηση θα έπρεπε να προστατεύσει την ομάδα και όχι να αφήσει το θέμα του σκαψίματος του γηπέδου έτσι. Τωρα την έχουν όλοι στην μπούκα. Κόντρα με Μαρινάκη, με Καθημερινή και Σκάι, με ΟΥΕΦΑ, με ΑΕΚ. Υπάρχει κάποιος φίλος; Μόνο ίσως ο Βαρδινογιάννης που την έκανε από τον ΠΑΟ. Η διοίκηση υπάρχει και για να πολιτεύεται μέσα στο ... του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Μόνη γιατί και ο προπονητής ξέρει ότι φταίει δεν φταίει αυτός θα πληρώσει το μάρμαρο. Ηδη κάποιοι γράφουν ότι έχει βρεθεί ο αντικαταστάτης του.
Οταν λοιπόν νοιώθεις μόνος σου και όπου και να κοιτάξεις βλέπεις εχθρους το αποτέλεσμα είναι ή να τα παρατήσεις ή να σκυλιάσεις και όποιον πάρει ο χάρος. Αυτό έγινε χτες. Ανάμεσα στις δυο αντιδράσεις είναι αυτή που προτιμώ. Δείχνει αντοχές, δείχνει ελπίδα, δείχνει υγεία.
Αφιερωμένο μέσα από την καρδιά μου στους 9 που τελείωσαν το χτεσινό παιγνίδι, στο Φανούρη και στον Μπάλαμπαν: Της Γερακίνας Γιός (Τσιτσάνης) (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=5138)
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Λαμπράκη || Στέλιος Καζαντζίδης
(http://www.youtube.com/watch?v=jufLcQ7cdrI)
Ούτε στρώμα να πλαγιάσω,
ούτε φως για να διαβάσω
το γλυκό σου γράμμα, ωχ, μανούλα μου
Καλοκαίρι κι είναι κρύο
ένα μέτρο επί δύο
είναι το κελί μου, ωχ, μανούλα μου
Μα εγώ δε ζω γονατιστός ,
είμαι της γερακίνας γιος (2)
Τι κι αν μ' ανοίγουνε πληγές
εγώ αντέχω τις φωτιές (2)
Μάνα μη λυπάσαι, μάνα μη με κλαις
Ένα ρούχο ματωμένο
στρώνω για να ξαποσταίνω
στο υγρό τσιμέντο, ωχ, μανούλα μου
Στο κελί το διπλανό μου
φέραν κάποιον αδελφό μου
πόσο θα τραβήξει, ωχ, μανούλα μου
Μα εγώ δε ζω γονατιστός.
Είδα το παιγνίδι χτες, διάβασα και τα σχόλια στο διαδίκτυο, τα περισσότερα γραμμένα από ανθρώπους που δεν έχουν παίξει ποτέ μπάλα, για αυτό και σε πολλά σημεία σε κάνουν να γελάς.
Εγω λοιπόν χτες είδα μια ομάδα να ξεκινά καλά αλλά να νοιώθει μόνη.
Μόνη καθώς οι φίλαθλοι της (λέμε τώρα) την έχουν βάλει στο μάτι και περιμένουν πως και πως για να βγάλουν την χολή από μέσα τους.
Μόνη γιατί η διοίκηση όχι μόνο την άφησε απροστάτευτη αλλά την στοχοποίησε κιόλας. Έβλεπα χτες τον διαιτητή (σύμφωνα με το φύλλο αγώνα). Σε μια κοκκορομαχία Βαζ Τε και κάποιου άλλου στην αρχή κάρτα δείχνει μόνο στον Βαζ Τε. Στο κλάδεμα που τρώει ο Ριέρα όχι μόνο δεν βγάζει κάρτα όχι δεν κάνει καμία παρατήρηση αλλά ούτε καν φάουλ δεν σφύριξε. Αναρωτιέμαι κατά πόσο οι δυο κάρτες του Τσότσαλιτς ήταν πιο επικίνδυνες από το κλάδεμα που έφαγε ο πιο επικίνδυνος μέχρι εκείνη τη στιγμή πάικτης του Πανιωνίου. Απλά στον Τσότσαλιτς δόθηκαν ένω στην Ξάνθη όχι. Αν ο διαιτητής είχε δείξει την κίτρινη εκεί θα είχε κρατήσει το παιγνίδι. Γιατί αν αυτά τα κλαδέματα τα αφήνει δίνει στους παίκτες την αντίληψη ότι επιτρέπει το σκληρό παιγνίδι. Στην πραγματικότητα βεβαια μόνο από τη μια ομάδα (όπως φάνηκε στη συνέχεια). Η διοίκηση θα έπρεπε να προστατεύσει την ομάδα και όχι να αφήσει το θέμα του σκαψίματος του γηπέδου έτσι. Τωρα την έχουν όλοι στην μπούκα. Κόντρα με Μαρινάκη, με Καθημερινή και Σκάι, με ΟΥΕΦΑ, με ΑΕΚ. Υπάρχει κάποιος φίλος; Μόνο ίσως ο Βαρδινογιάννης που την έκανε από τον ΠΑΟ. Η διοίκηση υπάρχει και για να πολιτεύεται μέσα στο ... του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Μόνη γιατί και ο προπονητής ξέρει ότι φταίει δεν φταίει αυτός θα πληρώσει το μάρμαρο. Ηδη κάποιοι γράφουν ότι έχει βρεθεί ο αντικαταστάτης του.
Οταν λοιπόν νοιώθεις μόνος σου και όπου και να κοιτάξεις βλέπεις εχθρους το αποτέλεσμα είναι ή να τα παρατήσεις ή να σκυλιάσεις και όποιον πάρει ο χάρος. Αυτό έγινε χτες. Ανάμεσα στις δυο αντιδράσεις είναι αυτή που προτιμώ. Δείχνει αντοχές, δείχνει ελπίδα, δείχνει υγεία.
Αφιερωμένο μέσα από την καρδιά μου στους 9 που τελείωσαν το χτεσινό παιγνίδι, στο Φανούρη και στον Μπάλαμπαν: Της Γερακίνας Γιός (Τσιτσάνης) (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=5138)
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Λαμπράκη || Στέλιος Καζαντζίδης
(http://www.youtube.com/watch?v=jufLcQ7cdrI)
Ούτε στρώμα να πλαγιάσω,
ούτε φως για να διαβάσω
το γλυκό σου γράμμα, ωχ, μανούλα μου
Καλοκαίρι κι είναι κρύο
ένα μέτρο επί δύο
είναι το κελί μου, ωχ, μανούλα μου
Μα εγώ δε ζω γονατιστός ,
είμαι της γερακίνας γιος (2)
Τι κι αν μ' ανοίγουνε πληγές
εγώ αντέχω τις φωτιές (2)
Μάνα μη λυπάσαι, μάνα μη με κλαις
Ένα ρούχο ματωμένο
στρώνω για να ξαποσταίνω
στο υγρό τσιμέντο, ωχ, μανούλα μου
Στο κελί το διπλανό μου
φέραν κάποιον αδελφό μου
πόσο θα τραβήξει, ωχ, μανούλα μου
Μα εγώ δε ζω γονατιστός.
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
Υπομονή
Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε το κατ' εξοχήν ζητούμενο από τον κόσμο είναι η υπομονή.
Υπομονή και η οικονομία θα φτειάξει (τώρα αν μέχρι τότε πεθάνουν μερικές εκατοντάδες από το ίδιο τους το χέρι δεν τρέχει τίποτα, οι τράπεζες να είναι καλά).
Υπομονή και η ανεργία θα μειωθεί, ε και αν δεν έχετε δουλειά έχετε ελευθερία του λόγου μην το ξεχνάτε. Μην ξεχνάτε και εκείνο τον γκουρού που για 70 χρόνια δεν έχει φάει τίποτα, εσείς γιατί θέλετε να τρώτε;
Υπομονή και η παιδεία και η υγεία θα φτειάξουν (το ότι τόσα χρόνια συνεχώς χειροτερεύουν δεν μας απασχολεί, το μέλλον είναι λαμπρόν, πως λέμε ο κήπος είναι ανθηρός; Κατί τετοιο).
Υπομονή και αν ακριβαίνει το ψωμί υπάρχει και το παντεσπάνι κατά τη γαλλική βασιλική ρήση.
Υπομονή και αν το πετρέλαιο θέρμανσης θα αποκτήσει την ίδια τιμή με το κίνησης, υπάρχει λύση, μια λύση που θα σας ζεσταίνει χωρίς να χρειάζεστε σόμπες. Το λέει και το άσμα (Π. Τούντας- Μπήκ ο χειμώνας, τραγούδι ο μεγάλος Στράτος Παγιουμτζής,ο μόνος Στράτος του ρεμπέτικου):
"Κι αν ο καθένας τουρτουρίζει απο το κρύο,
θα την περνώ στην αγκαλιά σου μεγαλείο
κι όταν το τζάκι μένει σπίτι μας σβηστό,
θα με θερμαίνει το φιλί σου το ζεστό
.....
Κι αν δεν ανάβουμε, κουκλίτσα μου, μαγκάλι,
θα ‘μαι ζεστός μεσ’ στη δική σου την αγκάλη,
το πιο θερμό καλοριφέρ είν’ τα φιλιά,
σαν θα κοιμόμαστε, κουκλίτσα μ’ αγκαλιά,"
Υπομονή, υπομονή, υπομονή.
Κάνε λιγάκι υπομονή λοιπόν του Τσιτσάνη (αλλιώς Μην απελπίζεσαι) (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=277) , απαγορευμένο το 1951 γιατί κάποιοι "ανθέλληνες" αντί για καινούργια αγάπη τραγουδούσαν καινούργια Ελλάδα. Και τι σημαινε η λέξη Χαραυγή;
"Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος ( Ντουέτο )
Άλλες ερμηνείες: Πόλυ Πάνου & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος ( Ντουέτο ) || Γιώργος Νταλάρας || Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μην απελπίζεσαι και δε θ' αργήσει
κοντά σου θα 'ρθει μια χαραυγή
καινούργια αγάπη να σου ζητήσει
κάνε λιγάκι υπομονή
Διώξε τα σύννεφα απ' την καρδιά σου
και μες το κλάμα μην ξαγρυπνάς
τι κι αν δε βρίσκεται στην αγκαλιά σου
θα 'ρθει μια μέρα μην το ξεχνάς
Γλυκοχαράματα θα σε ξυπνήσει
και ο έρωτας σας θ' αναστηθεί
καινούργια αγάπη θα ξαν' αρχίσει
κάνε λιγάκι υπομονή"
Η απάντηση θα μπορούσε να είναι από τον Μπρεχτ που τραγουδάει σε μουσική Χ. Αισλερ (στα ελληνικά τραγουδήθηκε το 1979 από την Μαρία Φαραντούρη):
"Τωρα ήρθ η ώρα, για μάχη και για ζωή,
γροθιά σου η γροθιά μου, διπλα φίλε στάσου
Η ΠΕΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ"
Υ.Γ. Το μόνο κομμάτι της ζωής μας που αξίζει να δείχνουμε κάποια υπομονή (γιατί δεν έχει πρακτικά καμία αξία) είναι το ποδόσφαιρο. Αν λοιπόν κάποιος έκανε υπομονή 5 μήνες με τον Φερέρα πως δεν μπορεί να κάνει 2 αγωνιστικές τώρα; Ελα ντε.
Υπομονή και η οικονομία θα φτειάξει (τώρα αν μέχρι τότε πεθάνουν μερικές εκατοντάδες από το ίδιο τους το χέρι δεν τρέχει τίποτα, οι τράπεζες να είναι καλά).
Υπομονή και η ανεργία θα μειωθεί, ε και αν δεν έχετε δουλειά έχετε ελευθερία του λόγου μην το ξεχνάτε. Μην ξεχνάτε και εκείνο τον γκουρού που για 70 χρόνια δεν έχει φάει τίποτα, εσείς γιατί θέλετε να τρώτε;
Υπομονή και η παιδεία και η υγεία θα φτειάξουν (το ότι τόσα χρόνια συνεχώς χειροτερεύουν δεν μας απασχολεί, το μέλλον είναι λαμπρόν, πως λέμε ο κήπος είναι ανθηρός; Κατί τετοιο).
Υπομονή και αν ακριβαίνει το ψωμί υπάρχει και το παντεσπάνι κατά τη γαλλική βασιλική ρήση.
Υπομονή και αν το πετρέλαιο θέρμανσης θα αποκτήσει την ίδια τιμή με το κίνησης, υπάρχει λύση, μια λύση που θα σας ζεσταίνει χωρίς να χρειάζεστε σόμπες. Το λέει και το άσμα (Π. Τούντας- Μπήκ ο χειμώνας, τραγούδι ο μεγάλος Στράτος Παγιουμτζής,ο μόνος Στράτος του ρεμπέτικου):
"Κι αν ο καθένας τουρτουρίζει απο το κρύο,
θα την περνώ στην αγκαλιά σου μεγαλείο
κι όταν το τζάκι μένει σπίτι μας σβηστό,
θα με θερμαίνει το φιλί σου το ζεστό
.....
Κι αν δεν ανάβουμε, κουκλίτσα μου, μαγκάλι,
θα ‘μαι ζεστός μεσ’ στη δική σου την αγκάλη,
το πιο θερμό καλοριφέρ είν’ τα φιλιά,
σαν θα κοιμόμαστε, κουκλίτσα μ’ αγκαλιά,"
Υπομονή, υπομονή, υπομονή.
Κάνε λιγάκι υπομονή λοιπόν του Τσιτσάνη (αλλιώς Μην απελπίζεσαι) (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=277) , απαγορευμένο το 1951 γιατί κάποιοι "ανθέλληνες" αντί για καινούργια αγάπη τραγουδούσαν καινούργια Ελλάδα. Και τι σημαινε η λέξη Χαραυγή;
"Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος ( Ντουέτο )
Άλλες ερμηνείες: Πόλυ Πάνου & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος ( Ντουέτο ) || Γιώργος Νταλάρας || Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μην απελπίζεσαι και δε θ' αργήσει
κοντά σου θα 'ρθει μια χαραυγή
καινούργια αγάπη να σου ζητήσει
κάνε λιγάκι υπομονή
Διώξε τα σύννεφα απ' την καρδιά σου
και μες το κλάμα μην ξαγρυπνάς
τι κι αν δε βρίσκεται στην αγκαλιά σου
θα 'ρθει μια μέρα μην το ξεχνάς
Γλυκοχαράματα θα σε ξυπνήσει
και ο έρωτας σας θ' αναστηθεί
καινούργια αγάπη θα ξαν' αρχίσει
κάνε λιγάκι υπομονή"
Η απάντηση θα μπορούσε να είναι από τον Μπρεχτ που τραγουδάει σε μουσική Χ. Αισλερ (στα ελληνικά τραγουδήθηκε το 1979 από την Μαρία Φαραντούρη):
"Τωρα ήρθ η ώρα, για μάχη και για ζωή,
γροθιά σου η γροθιά μου, διπλα φίλε στάσου
Η ΠΕΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ"
Υ.Γ. Το μόνο κομμάτι της ζωής μας που αξίζει να δείχνουμε κάποια υπομονή (γιατί δεν έχει πρακτικά καμία αξία) είναι το ποδόσφαιρο. Αν λοιπόν κάποιος έκανε υπομονή 5 μήνες με τον Φερέρα πως δεν μπορεί να κάνει 2 αγωνιστικές τώρα; Ελα ντε.
Κυριακή 29 Αυγούστου 2010
Εκδίκηση
Ο τίτλος για το σημερινό παιγνίδι μιας εφημερίδας θα μπορούσε να είναι ότι η "εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο". Ο αποδιοπομπαίος τράγος του Πανιωνίου πήρε μια ομάδα στη Β Εθνική σε δυο χρόνια την ανέβασε στην Α και στο πρωτο της παιγνίδι κέρδισε τον Πανιώνιο μέσα στη Νέα Σμύρνη. Ταυτόχρονα ο αντικαταστάτης του αφού πέταξε δεκάδες εκατομμύρια κατήντησε την ομάδα πειραματόζωο στα χέρια του κάθε Κιντή. Η αλήθεια είναι ότι ο Μπέος ξέρει από μπάλα σε αντίθεση με τα σημερινά αλλά και τα προηγούμενα στελέχη της ΠΑΕ που ελάχιστα γνώριζαν το αντικείμενο. Θυμάμαι βέβαια (και μάλλον είμαι ο μόνος που ακόμα θυμάμαι καθώς οι περισσότεροι έπνιξαν την μνήμη στο κρασί) και τις ατάκες Λεμονή για τα ληγμένα DVD αλλά και όλα τα υπόλοιπα.
Θυμάμαι επίσης τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα για την αξιοπρέπεια και το πρόσωπο της ομάδας. Σήμερα πέρα από τη δίκαιη κόντρα μας με την ΑΕΚ είμαστε σε κόντρα με τον Σκαι και την Καθημερινή, σε κόντρα με την ΕΠΟ για τους Αλβανούς, σε κόντρα με τον Ολυμπιακό (δηλώσεις Μαρινάκη). Καταγγέλουμε σκοτεινές δυνάμεις που μέχρι και να μας ρίξουν απειλούν. Τι διαφορετικό από την εποχή του Μπέου που είμασταν σε κόντρα με όλο το Σύμπαν; Σήμερα οι "φίλαθλοι" μας μας κάνουν ρεζίλι καταστρέφοντας το ίδιο μας το γήπεδο. Αλλη μια εκδίκηση του Μπέου που ήταν σε μόνιμη κόντρα μαζί τους.
Η αλήθεια επίσης είναι ότι με γελοίες δικαιολογίες τα στελέχη που έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν έργο διώχτηκαν. Θυμάμαι κάποτε που προσπαθούσαμε να πείσουμε τον Ιωαννίδη όταν έφυγε από τον Αρη να αναλάβει το μπάσκετ. Ο Ιωαννίδης που είναι ο πιο πετυχημένος προπονητής στην Ελλάδα έριχνε χαστούκια στους παίκτες του την ώρα του αγώνα. Εμείς διώξαμε τον Λίνεν γιατί τσακώθηκε λέει ο γαμπρός του με κάποιους παίκτες. Η αχαριστία σε αυτό το σύλλογο είναι πολύ συνηθισμένη. Το ποια ήταν τελικά η αξία του Λίνεν το δείχνουν τα αποτελέσματα των επόμενων. Τα αποτελέσματα αυτά είναι η κρύα εκδίκηση του Λίνεν για όσα έχει ακούσει από τα διάφορα παπαγαλάκια.
Διώξαμε τον αντιπρόεδρο γιατί μια σελίδα του έκανε επίθεση, διώξαμε τον Παράσχο γιατί ήταν προπονητής έμπειρος και δεν θα δεχόταν την κατάσταση που δέχεται ο αντικαταστάτης του. Θεοποιήσαμε τον Φερέρα γιατί οι παίκτες του λέει έτρεχαν, θεοποιούμε φέτος τον Μπακσμπο ή όπως αλλιώς τον λένε νομίζοντας ότι το ποδόσφαιρο είναι στίβος που κερδίζει όποιος τρέχει ποιο γρήγορα. Μέχρι χτες κάποιοι θεοποιούσαν τον Ομο προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι ο διάδοχος του Μπεκενμπάουερ, σήμερα είναι στον πάγκο και τον είχαμε για σουτάρισμα.
Μη έχοντας το προνόμιο να έχω φάει με τον Στάρε μπορώ να του πω ότι με το συμπάθειο αλλά έχει την απόλυτη ευθύνη για τα σημερινά χάλια. Δεν θα σταθώ στην παράλογη για μένα ενδεκάδα. Ηξερα ότι ο Βαζ Τε δεν είναι έτοιμος. Οχι αλλά ξεκίνησε. Ο Κούκετς που πήγε περσι πολύ καλά στον δεύτερο γύρο έμεινε στον πάγκο. Θα σταθώ όμως στο ρόστερ. Αν δεν τον ικανοποιούσε το ρόστερ και όλα αυτά τα καλοκαιρινά σαφάρι παικτών θα έπρεπε να παραιτηθεί. Εμεινε, τα αποδέχτηκε άρα έχει την ευθύνη. Πιστεύω ότι είναι ένας από τους λόγους που επιλέχτηκε. Στο ότι δεν θα αντιδρούσε σε τίποτα.
Σήμερα απέναντι μας είχαμε τον Μπέο, τον Γιαννόπουλο που φροντίσαμε να τον διώξουμε κακήν κακώς μόλις άλλαξαν τα κόζια, τον Μπρέσκα. Εμείς ποιους είχαμε; Αυτό που χρειάζεται ο Πανιώνιος είναι έναν παράγοντα τσακάλι (αλλά ταυτόχρονα και συμβατό με την ηθική και την ιστορία του συλλόγου) που να ξέρει από μπάλα, ώστε τα τόσα λεφτά που ξοδεύονται να πιάνουν τόπο.
Μια καλή αρχή πάντως μέχρι να βρούμε έναν τέτοιο παράγοντα τσακάλι είναι να βρούμε έναν προπονητή της προκοπής. Ξέρω έναν που προς το παρόν είναι άνεργος, δυτικοευρωπαίος με εμπειρία στην ελληνική πραγματικότητα και το όνομα του που έχει 5 γράμματα αρχίζει από Λ.
Και επειδή το μπλογκ είναι μουσικοχορευτικό θα πρέπει να υπάρχει και το κατάλληλο τραγούδι. Η ζωή μας θέλει γλέντι. Ανεξάρτητα από τα τεράστια συμφέροντα μέσα και έξω απο τις ΠΑΕ, τις αθλητικές εφημερίδες, τους συνδέσμους φιλάθλων το ποδόσφαιρο είναι γλέντι. Από τη (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=4993)
"Στίχοι: Γιάννης Παπαϊωάννου, Ψηλός, Πατσάς
Μουσική: Γιάννης Παπαϊωάννου, Ψηλός, Πατσάς
Πρώτη εκτέλεση: Οδυσσέας Μοσχονάς, Σαμιώτης
Άλλες ερμηνείες: Δημήτρης Τσαουσάκης || Ελένη Βιτάλη || Μανώλης Αγγελόπουλος
Πέντε Έλληνες στον ʼδη
ανταμώσαν ένα βράδυ
Και το γλέντι αρχινάνε
κι όλα γύρω τους τα σπάνε
Με μπουζούκια, μπαγλαμάδες
τρέλαναν τους σατανάδες
Κι από κέφι ζαλισμένοι
χόρευαν οι κολασμένοι
Στο ρωμαίικο τραγούδι
κάηκε το πελεκούδι
Κι όλοι φώναζαν αράδα
να μας ζήσει η Ελλάδα"
Θυμάμαι επίσης τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα για την αξιοπρέπεια και το πρόσωπο της ομάδας. Σήμερα πέρα από τη δίκαιη κόντρα μας με την ΑΕΚ είμαστε σε κόντρα με τον Σκαι και την Καθημερινή, σε κόντρα με την ΕΠΟ για τους Αλβανούς, σε κόντρα με τον Ολυμπιακό (δηλώσεις Μαρινάκη). Καταγγέλουμε σκοτεινές δυνάμεις που μέχρι και να μας ρίξουν απειλούν. Τι διαφορετικό από την εποχή του Μπέου που είμασταν σε κόντρα με όλο το Σύμπαν; Σήμερα οι "φίλαθλοι" μας μας κάνουν ρεζίλι καταστρέφοντας το ίδιο μας το γήπεδο. Αλλη μια εκδίκηση του Μπέου που ήταν σε μόνιμη κόντρα μαζί τους.
Η αλήθεια επίσης είναι ότι με γελοίες δικαιολογίες τα στελέχη που έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν έργο διώχτηκαν. Θυμάμαι κάποτε που προσπαθούσαμε να πείσουμε τον Ιωαννίδη όταν έφυγε από τον Αρη να αναλάβει το μπάσκετ. Ο Ιωαννίδης που είναι ο πιο πετυχημένος προπονητής στην Ελλάδα έριχνε χαστούκια στους παίκτες του την ώρα του αγώνα. Εμείς διώξαμε τον Λίνεν γιατί τσακώθηκε λέει ο γαμπρός του με κάποιους παίκτες. Η αχαριστία σε αυτό το σύλλογο είναι πολύ συνηθισμένη. Το ποια ήταν τελικά η αξία του Λίνεν το δείχνουν τα αποτελέσματα των επόμενων. Τα αποτελέσματα αυτά είναι η κρύα εκδίκηση του Λίνεν για όσα έχει ακούσει από τα διάφορα παπαγαλάκια.
Διώξαμε τον αντιπρόεδρο γιατί μια σελίδα του έκανε επίθεση, διώξαμε τον Παράσχο γιατί ήταν προπονητής έμπειρος και δεν θα δεχόταν την κατάσταση που δέχεται ο αντικαταστάτης του. Θεοποιήσαμε τον Φερέρα γιατί οι παίκτες του λέει έτρεχαν, θεοποιούμε φέτος τον Μπακσμπο ή όπως αλλιώς τον λένε νομίζοντας ότι το ποδόσφαιρο είναι στίβος που κερδίζει όποιος τρέχει ποιο γρήγορα. Μέχρι χτες κάποιοι θεοποιούσαν τον Ομο προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι ο διάδοχος του Μπεκενμπάουερ, σήμερα είναι στον πάγκο και τον είχαμε για σουτάρισμα.
Μη έχοντας το προνόμιο να έχω φάει με τον Στάρε μπορώ να του πω ότι με το συμπάθειο αλλά έχει την απόλυτη ευθύνη για τα σημερινά χάλια. Δεν θα σταθώ στην παράλογη για μένα ενδεκάδα. Ηξερα ότι ο Βαζ Τε δεν είναι έτοιμος. Οχι αλλά ξεκίνησε. Ο Κούκετς που πήγε περσι πολύ καλά στον δεύτερο γύρο έμεινε στον πάγκο. Θα σταθώ όμως στο ρόστερ. Αν δεν τον ικανοποιούσε το ρόστερ και όλα αυτά τα καλοκαιρινά σαφάρι παικτών θα έπρεπε να παραιτηθεί. Εμεινε, τα αποδέχτηκε άρα έχει την ευθύνη. Πιστεύω ότι είναι ένας από τους λόγους που επιλέχτηκε. Στο ότι δεν θα αντιδρούσε σε τίποτα.
Σήμερα απέναντι μας είχαμε τον Μπέο, τον Γιαννόπουλο που φροντίσαμε να τον διώξουμε κακήν κακώς μόλις άλλαξαν τα κόζια, τον Μπρέσκα. Εμείς ποιους είχαμε; Αυτό που χρειάζεται ο Πανιώνιος είναι έναν παράγοντα τσακάλι (αλλά ταυτόχρονα και συμβατό με την ηθική και την ιστορία του συλλόγου) που να ξέρει από μπάλα, ώστε τα τόσα λεφτά που ξοδεύονται να πιάνουν τόπο.
Μια καλή αρχή πάντως μέχρι να βρούμε έναν τέτοιο παράγοντα τσακάλι είναι να βρούμε έναν προπονητή της προκοπής. Ξέρω έναν που προς το παρόν είναι άνεργος, δυτικοευρωπαίος με εμπειρία στην ελληνική πραγματικότητα και το όνομα του που έχει 5 γράμματα αρχίζει από Λ.
Και επειδή το μπλογκ είναι μουσικοχορευτικό θα πρέπει να υπάρχει και το κατάλληλο τραγούδι. Η ζωή μας θέλει γλέντι. Ανεξάρτητα από τα τεράστια συμφέροντα μέσα και έξω απο τις ΠΑΕ, τις αθλητικές εφημερίδες, τους συνδέσμους φιλάθλων το ποδόσφαιρο είναι γλέντι. Από τη (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=4993)
"Στίχοι: Γιάννης Παπαϊωάννου, Ψηλός, Πατσάς
Μουσική: Γιάννης Παπαϊωάννου, Ψηλός, Πατσάς
Πρώτη εκτέλεση: Οδυσσέας Μοσχονάς, Σαμιώτης
Άλλες ερμηνείες: Δημήτρης Τσαουσάκης || Ελένη Βιτάλη || Μανώλης Αγγελόπουλος
Πέντε Έλληνες στον ʼδη
ανταμώσαν ένα βράδυ
Και το γλέντι αρχινάνε
κι όλα γύρω τους τα σπάνε
Με μπουζούκια, μπαγλαμάδες
τρέλαναν τους σατανάδες
Κι από κέφι ζαλισμένοι
χόρευαν οι κολασμένοι
Στο ρωμαίικο τραγούδι
κάηκε το πελεκούδι
Κι όλοι φώναζαν αράδα
να μας ζήσει η Ελλάδα"
Παρασκευή 9 Ιουλίου 2010
H Αλήθεια
Ζούμε σε μέρες όπου ο καθένας έχει την αλήθεια του. Αλλη αλήθεια ο Λοβέρδος με τον υπουργικό μισθό και την θέση του καθηγητή Πανεπιστημίου , άλλη αλήθεια οι εργαζόμενοι του Κατσέλης στη Θεσσαλονίκη που κλείνει. Άλλη αλήθεια ο Βγενόπουλος της Μαρφίν, άλλη αλήθεια οι χιλιάδες μεροκαματιάρηδες που πήραν στεγαστικά ή άλλα δάνεια από τις τράπεζες. Αλλη αλήθεια ο Κιντής με τα μαύρα διαμάντια από τη Νιγηρία, άλλη αλήθεια οι ποδοσφαιριστές-πρόσφυγες όπως τους είδαμε στην εκπομπή "εμπόλεμη ζώνη".
Αλλη η αλήθεια του Ακη, άλλη του Βασίλη, άλλη η δικιά μου.
Ολη αυτή την κατάσταση την περιγράφει πολύ καλά ο μεγάλος Βαγγέλης Κορακάκης στο τραγούδι του "Η αλήθεια και το Ψέμα". Από τη σελίδα https://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=22143
Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώτα Νέγκα
Δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή, είναι ένα ψέμα
δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή
Ο καθένας ξεκινάει για να βγει σε κάποιο τέρμα
που ορίζει το μυαλό του κι η ψυχή
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό
Σαν δυο μαχαίρια μοιάζει η αλήθεια στη ζωή και με τρομάζει
σαν δυο μαχαίρια μοιάζει η αλήθεια στη ζωή
Το ένα κόβει και μοιράζει το ψωμί και το άλλο σφάζει
το ένα δίνει συμφορά το άλλο πνοή
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό
Ομως υπάρχει και η απάντηση. 1975 και ο Λουκιανός Κελαηδόνης γράφει τα 'Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας" σε στίχους Νεγρεπόντη . Μέσα σε αυτό τον δίσκο υπάρχουν διαμάντια. Ενα από αυτά είναι και οι "εννοιες".(http://commusic.wordpress.com/)
Οι έννοιες
“Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία
Ξεχώρισε μια και καλή
τι είναι το δίκιο
τι ειναι η τιμή
και μην ακούς όσους μετράνε
στα μέτρα τους και σ’ αδικάνε
Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι δίκαιος είναι ανοησία
Ξεχώρισε απ’ την αρχή
πια είναι η θέση σου η σωστή
μόνο της τάξης σου το δίκιο
είναι τίμιο κι αντρίκιο
Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία”
Από όλες τις αλήθειες αυτή είναι η μόνη που μετράει.
Αλλη η αλήθεια του Ακη, άλλη του Βασίλη, άλλη η δικιά μου.
Ολη αυτή την κατάσταση την περιγράφει πολύ καλά ο μεγάλος Βαγγέλης Κορακάκης στο τραγούδι του "Η αλήθεια και το Ψέμα". Από τη σελίδα https://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=22143
Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης
Μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώτα Νέγκα
Δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή, είναι ένα ψέμα
δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή
Ο καθένας ξεκινάει για να βγει σε κάποιο τέρμα
που ορίζει το μυαλό του κι η ψυχή
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό
Σαν δυο μαχαίρια μοιάζει η αλήθεια στη ζωή και με τρομάζει
σαν δυο μαχαίρια μοιάζει η αλήθεια στη ζωή
Το ένα κόβει και μοιράζει το ψωμί και το άλλο σφάζει
το ένα δίνει συμφορά το άλλο πνοή
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό
Ομως υπάρχει και η απάντηση. 1975 και ο Λουκιανός Κελαηδόνης γράφει τα 'Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας" σε στίχους Νεγρεπόντη . Μέσα σε αυτό τον δίσκο υπάρχουν διαμάντια. Ενα από αυτά είναι και οι "εννοιες".(http://commusic.wordpress.com/)
Οι έννοιες
“Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία
Ξεχώρισε μια και καλή
τι είναι το δίκιο
τι ειναι η τιμή
και μην ακούς όσους μετράνε
στα μέτρα τους και σ’ αδικάνε
Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι δίκαιος είναι ανοησία
Ξεχώρισε απ’ την αρχή
πια είναι η θέση σου η σωστή
μόνο της τάξης σου το δίκιο
είναι τίμιο κι αντρίκιο
Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία”
Από όλες τις αλήθειες αυτή είναι η μόνη που μετράει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)